Monza

(Autodromo Nazionale di Monza)

Overzicht Formule 1               Overzicht circuits

Lay-out Monza

Geschiedenis van het circuit

Ze noemen Monza ook wel eens de magische racebaan, en van zodra je in het Koninklijk Park komt weet je waarom. Het spookt er in het bos. Het gonst er van de legendes, van de helden, van de schitterende races en , helaas ook van de enorme ongevallen. De duizenden tifosi kennen er maar één kleur: 'rood'. Voor hen is niets onmogelijk. Van alle circuits waar er met Formule 1 wagens wordt gereden, moet je zeker dit circuit en deze race bezoeken.

Je moet de slechte punten dan wel vergeten, en helaas zijn er die ook. Het verkeer is er een ramp, er zijn hopen zakkenrollers actief, de politie is of te lui of te ijverig. De Ferrari fans joelen de andere fans uit, ze gooien er soms met met stenen naar...

Maar als je het bos ingaat, zie je de fans in de toppen van de bomen zitten om er een goed uitzicht te hebben, of 's nachts dansen op de baan en zal je het magische begrijpen. Als je ooit de film 'Grand Prix' van John Frankenheimer hebt gezien, zal je merken dat er in feite niets is veranderd.

Monza dateert van de tijd net na de eerste wereldoorlog, toen de auto-industrie van grond kwam en allen die de oorlog overleefden, van het leven wilden genieten.

De bouw begon op 22 februari 1922. De eerste steen werd gelegd door Vincenzo Lancia en Felice Nazzaro. Twee dagen later werden de werken al stilgelegd. In mei konden dan eindelijk 3.500 man in actie schieten. Eind juli was het 6,25 mijl lange circuit af. Een ongelooflijke prestatie. Monza was op dat moment het derde permanente circuit op de wereld na Brookland en Indianapolis. De eerste race werd in september gewonnen door Pietro Bordino in een Fiat. Een week later werd de eerste Grand Prix van Italië gereden voor niet minder dan 150.000 toeschouwers. Bordino won terug. Vanaf dan is het tweede weekeinde van september de vaste plaats op de kalender voor de Grand Prix van Italië.

Een foto van de banking van Monza

Op verschillende momenten werd de baan aangepast,  maar de originele vorm kan je nog steeds herkennen. De originele 'vlakke' banking werd vervangen door de gevaarlijke 'hoge' banking. Dat gebeurde in 1955. De hoge banking kan je trouwens nog altijd bezichtigen. De hoge banking werd wel maar enkele keren gebruikt omdat de coureurs de bocht gingen boycotten uit veiligheidsoverwegingen. Als je bovenaan de banking staat zal je begrijpen waarom iedereen er schrik van had. Monza was altijd  al een hoge snelheidsbaan, zelfs na de aanleg van de chicanes om de wagens te vertragen. En waar snelheid is, is er gevaar voor ongevallen.

Tot het drama in Le Mans in 1955 was het het circuit van Monza dat de twijfelachtige eer had van de zwaarste ongevallen. Emilio Materass crashte in zijn Talbot recht tegenover de pits in 1928. Hij vloog in het publiek en buiten hemzelf werden er ook 27 toeschouwers gedood. Wolfgang Von Trips vloog in het publiek na een aanrijding met Jim Clark in 1961. De Duitser en 13 toeschouwers kwamen hierbij om het leven.

In 1933 vonden de top drie rijders van dat moment allen de dood in hetzelfde weekeinde (Giuseppe Campari, Baconin Barzacchini en Count Stanislas Czaykowski).

In 1955 verongeliukte Alberto Ascari aan het stuur van een Ferrari sportcar. De bocht waarin hij de dood vond draagt nu zijn naam. In 1970 was Jochen Rindt op weg naar de wereldtitel toen de remmen van zijn Lotus het begaven. Hij knalde in de muur bij de Parabolica. Voor hij aankwam in het ziekenhuis was hij al overleden. In 1978 bij de start van de Grand Prix vond ook Ronnie Peterson de dood. De lijst is lang, langer dan waar dan ook met uitzondering van de Indianapolis Speedway.

Maar op Monza zijn er ook veel legendarische racemomenten geweest. In 1956 bijvoorbeeld, toen Peter Collins in een winnende positie lag en zo de wereldtitel zou veroveren in zijn Lancia Ferrari. 15 ronden voor het einde gaf hij het stuur over aan zijn teamcollega Fangio die dan de wereldtitel zou veroveren. Collins zei dat zijn tijd nog wel zou komen.

Het was ook op Monza dat Niki Lauda zijn rentree maakte na zijn verschrikkelijk ongeval op de Nürburgring. Hij overwon zijn angst en reed met zware brandwonden  de wedstrijd.

Als je ooit in de tabellen van de records gaat lezen vind je zeker dat Monza nog altijd, en wellicht voor altijd, de plaats is waar het kleinste verschil ooit werd genoteerd tussen de nummer één en twee van een race. Tijdens de Grand Prix van Italië 1971 kwam Peter Gethin in de laatste rechte lijn uit de slipstream van Ronnie Peterson en won de race met 0,01" voorsprong. Het was trouwens de laatste race op Monza zonder de chicanes.

In 1988, een paar weken na de dood van Enzo Ferrari, verloor McLaren hun enigste rae van het seizoen. Ayrton Senna misrekende zich bij het dubbelen van de Williams van Jean-Mouis Schlesser. Hij eindigde in de grindbak. En wie won? Juist, de Ferrari van Gerhard Berger. Michele Alboreto maakte het Ferrari feest compleet door als tweede te eidigen.

De faam van het circuit komt in grote delen van de Formule 1 wedstrijden, maar er waren ook andere grote evenementen zoals 'Monza Lotteria' en de 'Monza 1000'. een wedstrijd voor sportcars. In 1985 moest deze race na 800 km worden stopgezet omdat er een boom over de weg was gevallen.

In 1957 en 1958 was Monza het toneel van een wedstrijd 'Europa versus Amerika'. De races waren gekend als 'The races of the two Worlds', waar Indycars tegen F1 wagens streden.

De baan is gaandeweg aangepast aan de nieuwe Formule 1 regels, maar gelukkig staat de hoofdtribune nog steeds op dezelfde plaats, net als de 2 scoreborden (Pirelli towers)

Een magisch circuit, Monza!!

Wil je op de hoogte blijven van de laatste ontwikkelingen op het circuit, surf dan eens naar de officiële website: http://www.monzanet.it/ 

Idee, ontwerp en webmaster: Jos Van Aken

F1-Geschiedenis.be - 2004