Chris Amon zat in 1972 zonder stuur nadat Matra de aankondiging had gemaakt dat ze zich uit de F1 zouden terugtrekken. Hij ging dan aan de slag bij het Italiaanse Tecno. Ondanks het feit dat hij tijdens de GP van België een punt wist te scoren, was zijn optreden daar geen succes. Op het einde van het seizoen ging Amon weg bij het Italiaanse team en begon met veel zelfvertrouwen met zijn eigen team.

Amon financierde voor een groot stuk zelf dit initiatief, al had hij ook wel wat hulp van John Dalton. Gordon Fowell kreeg de opdracht om de Amon-Ford AF101 te ontwerpen.

Het was een conventionele wagen die voor het eerst tijdens de GP van Spanje, de eerste Europese race van 1974, verscheen. Amon kwalificeerde zich als 23e, voor enkele andere wagens, maar moest tijdens de race opgeven na ongeveer een kwart wedstrijd omdat hij problemen had met de remmen.. Tijdens de GP van België was het team niet aanwezig. In Monaco waren ze wel present, maar Amon nam niet deel aan de race. Het team was de volgende vier races nergens meer te bespeuren. Plots, tijdens de GP van Duitsland, waren ze daar terug met Larry Perkins als coureur. Hij kon zich echter niet kwalificeren voor de race. De laatste verschijning was tijdens de GP van Italië, waar Chris Amon zelf er ook niet in slaagde de wagen te kwalificeren voor de race. Het team stopte er mee en liet Chris Amon achter met een enorme financiële kater. Hij reed de laaste twee races van het seizoen voor het team van BRM.