Statistieken

Opgericht in 

Aantal Grand Prix ingeschreven

Aantal Grand Prix' deelgenomen

Info per seizoen

Geschiedenis van het team

De jonge, soms wat wilde, Patrese laat zien dat hij er wat van kan en reeds in de tweede race van het team ligt hij aan de leiding. Alles ziet er goed uit tot plots met nog vijftien ronden te gaan de motor het begeeft. Pech maar Arrows bewijst dat het een team is om rekening mee te houden. Dat onderstreept Patrese nog maar eens als hij tweede eindigt in Zweden.

Toch verloopt hun debuutjaar niet vlekkeloos. Don Nichols, de baas van Shadow beweert immers dat de Arrows een kopie is van het Shadow ontwerp en daagt de debutanten voor de rechtbank. Nichols wint bovendien de zaak en bij Arrows dient men alweer in een recordtempo een nieuwe wagen te bouwen. Het lukt want tegen de volgende race staat er een gloednieuw exemplaar aan de start. De rechtszaak was echter niet het enige minpunt dat jaar. Ronnie Peterson komt op Monza om het leven wanneer hij betrokken raakt in een zwaar ongeluk met meerdere wagens. Toppiloten als James Hunt en Niki Lauda leggen de schuld bij de jonge Patrese, die dan ook een schorsing oploopt voor de volgende race.Ook in 1979 is Arrows weer een veel besproken team. Dat hebben ze te danken aan hun nieuwe futuristische ontwerp, de A2, maar ook aan de opvallende gouden kleur waarin hun wagens geschilderd zijn. Een vraag van sponsor Warsteiner. Een mooie wagen is echter nog geen snelle wagen en daar kunnen ook Patrese en teammaat Jochen Mass niet veel aan verhelpen. Het team schakelt dan ook al vlug weer over naar een meer conventionele wagen.

Wie in de jaren '80 succes wou kennen in de F1 moest over een goede turbo motor beschikken en die had Arrows niet.De resultaten zijn dan ook niet om naar huis over te schrijven op enkele uitzonderingen zoals de tweede plaats van Thierry Boutsen in San Marino '85. Het team raakt dan ook stilaan in de financiële problemen.

In 1987 krijgt Arrows steun van het Amerikaanse financiële bedrijf USF&G. Met hun kapitaal worden BMW 10 cilinder turbomotoren aangekocht die ze omdopen tot "Megatron". Eddie Cheever en Derek Warwick mogen de A10 besturen en al snel blijkt dat de nieuwe Arrows creatie best wel snel is. Alleen laat de betrouwbaarheid het nogal eens afweten. Toch behalen beide piloten enkele mooie resultaten. In 1988 behaalt het team z'n beste eindklassering ooit wanneer ze vierde eindigen bij de constructeurs. De A11 verschilt niet veel van z'n voorganger maar is wel betrouwbaarder en vooral Warwick scoort regelmatig punten. Toch is het Cheever die in Monza het podium mag beklimmen om de trofee voor de derde plaats te ontvangen. In 1989 blinkt Arrows echter alweer uit door z'n onbetrouwbaarheid. Het team kent slechts af en toe een succesje en tegen het eind van het seizoen lukt het Cheever soms zelfs al niet meer de wagen te kwalificeren.

In 1990 begint Arrows aan een nieuw hoofdstuk dankzij de centen van het Japanse koeriersbedrijf Footwork. De A11B is echter nog onbetrouwbaarder dan zijn voorganger en veel succes valt er voor piloten Alboreto en Caffi niet te rapen. In 1991 zakt het Arrows, dat nu officieel Footwork heet, zo mogelijk nog dieper weg. De Porsche krachtbron waar zo veel van verwacht werd, lost die verwachtingen nooit in. De motor is veel te zwaar en veel te zwak. De wagens verschijnen dan ook meer dan eens niet aan de start, en Alboreto weet slechts tweemaal de finish te halen. Het jaar daarop wordt de Italiaan bijgestaan door de Japanse rijder Aguri Suzuki die het team ook van Mugen Honda motoren helpt voorzien. De Japanse debutant doet het zeker niet slecht maar weet toch geen punten te scoren. Alboreto doet dat wel. Ondanks die 6 punten houdt hij het na dat seizoen voor gezien bij Footwork. Hij wordt vervangen door Derek Warwick die naar het oude nest terugkeert. Een vierde plaats en ettelijke crashes later stapt ook de Brit op en ook teambaas Okashi houdt het voor gezien. Financiële problemen dwingen hem zijn aandelen te verkopen en daar profiteren ex-teamchef Jackie Oliver en z'n kompaan Alan Rees van. Toch blijft het team Footwork heten om de Foca-centen niet te ontlopen. Ontwerper Alan Jenkins schudt nog eens een competitief ontwerp uit zijn mouw en rijders Gianni Morbidelli en Christian Fittipaldi laten mooie staaltjes racen zien. Het team behaalt dat jaar 9 punten en in 1995 weet Morbidelli in Australië zelfs een podiumplaats te versieren.

In 1996 denkt teambaas Jackie Oliver een goeie zaak gedaan te hebben door Tom Walkinshaw bij het team te betrekken maar al snel neemt die de leiding van het team over. De naam Arrows blijft wel behouden al had Walkinshaw het maar wat graag anders gezien. Het seizoen start goed wanneer Jos Verstappen enkele fraaie staaltjes van z'n kunnen laat zien. Zo eindigt hij reeds in de tweede race van het jaar op een mooie zesde plaats. Hij weet op dat moment echter nog niet dat het daar bij zal blijven. Walkinshaw heeft grootse plannen en besluit het '96 seizoen op te offeren om zich op 1997 te kunnen concentreren. De resultaten gaan dan ook snel bergafwaarts. Verstappen die denkt goed te zitten voor 1997, krijgt plots een koude douche wanneer Walkinshaw de komst van regerend wereldkampioen Hill aankondigt. De Nederlander komt bovendien ook niet meer in aanmerking voor het tweede zitje want daar komt de rijke Braziliaan Diniz te zitten. Exit Verstappen. De doorbraak waar teambaas Walkinshaw op hoopt, blijft ook in 1997 uit. Het chassis en de motor vallen te zwak uit en daar kan ook Damon Hill maar weinig aan veranderen. Toch is het bijna raak wanneer Hill op de overwinning lijkt af te stevenen in Hongarije. Een technisch probleem zorgt er echter voor dat Hill in de laatste ronde alsnog Jacques Villeneuve moet voorlaten. Ontgoocheld verlaat Hill dan ook het team. Als vervanger trekt Walkinshaw de talentvolle Fin Mika Salo aan. Met een Hart motor in plaats van de Yamaha weten Diniz en Salo toch enkele punten te scoren. Het hoogtepunt van het seizoen komt er in Monaco wanneer Salo een vierde plaats weet te behalen. Diniz verhuist naar Sauber en lange tijd is het onzeker wie in 1999 voor het team zal uitkomen. Net voor aanvang wordt Salo verrassend genoeg vervangen door Toranosuke Takagi. Debutant Pedro De La Rosa krijgt het tweede zitje aangeboden en weet in z'n debuutrace al onmiddellijk een eerste punt te scoren. Het zal overigens bij dat ene puntje blijven. Arrows heeft namelijk geen nieuw chassis ontworpen en ook de zelfgemaakte motor kan de concurrentie niet bijhouden, bovendien laat ook pas aangeworven financieel medewerker Prins Malik het team al vlug weer in de steek.

De komst van enkele grote sponsors als Orange doet de lucht boven het team even opklaren. Nu de financiële kant weer wat beter in orde is kan er ook weer meer tijd aan de wagen gespendeerd worden en dat lijkt al snel te lonen. De Arrows blijkt een vrij snel ontwerp maar met de betrouwbaarheid is het echter iets minder gesteld. De la Rosa en Verstappen zien dan ook een pak punten verloren gaan. Toch scoort Jos een mooie 4de plaats in Canada. Later voegt hij daar nog een puntje aan toe en ook Pedro weet te scoren. Het team is aan het eind van het jaar dus wel tevreden maar toch vliegt De la Rosa aan de deur. Alweer zo'n typische Walkinshaw-move waarover ook Jos weet over mee te spreken.

Jos is echter ook in 2001 weer van de partij en krijgt dankzij de sponsorgelden van Red Bull Bernoldi naast zich. Samen moesten ze optimaal gebruik gaan maken van de nieuwe Asiatech motor die achterin de Arrows lag, maar veel leverde die niet op. Punten scoren zat er bijna niet in en het was enkel dankzij de fenomenale starts van Jos dat het toch nog gebeurde. Vooral in Maleisië schitterde Jos maar dat werd niet beloond met punten. Toch was er ook goed nieuws te horen bij Arrows. Het team krijgt in 2002 immers de Cosworth motoren en Jos had al vrij vlug een contract te pakken. Al weet je met Walkinshaw natuurlijk maar nooit...

De laatse race van Arrows in Duitsland 2002.  Hier de Arrows A23 met Heinz-Harald Frentzen aan het stuur

In 2002 begon het team met Verstappen en Bernoldi aan het seizoen. Het had ook de beschikking over de Cosworth V10 motoren. Verstappen scoorde het enige WK punt van dat seizoen in de GP van Oostenrijk. Later werd de Nederlander bedankt voor bewezen diensten en vervangen door Heinz-Harald Frentzen. Deze was vrij omdat Prost Grand Prix opgedoekt was. Helaas kwam er ook aan de geschiedenis van Arrows een einde, want het team had geen geld meer. Het deed de laatse Grand Prix eigenaardige dingen. Zo mochten hun coureurs zich niet kwalificeren tijdens de Grand Prix van Frankrijk omdat het geld op was. Ze waren gans het weekeinde wel aanwezig en reden tijdens de kwalifcatie twee rondjes om een boete van de FIA te vermijden. Helaas vonden ze geen nieuwe sponsor en werden op het einde van het jaar failliet verkaard.