Kledingfabrikant Benetton kwam in 1983 de Formule 1 binnen als sponsor van het Tyrrell-team. Dit gebeurde via ex-F1 coureur Nani Galli, die het bedrijf Benetton van wol voorzag. De bedoeling was om de naamsbekendheid te vergroten, vooral in de USA. In die optiek werd de Amerikaan Danny Sullivan één van de coureurs van Tyrrell dat seizoen. In 1984 ging Benetton naar Alfa Romeo waar Eddie Cheever al coureur was. Gedurende het seizoen 1984 geraakte Benetton echter hoe langer hoe meer gedesillusioneerd omdat men geen controle had over dit project. Hun conclusie was dat wou men controle over hun geld hebben, ze ook het team in handen moesten hebben. In mei 1985 kochten de Benettons het in moeilijkheden verkerende Toleman en verander de naam van het team in 'Benetton Formula'. Het team werd officieel voorgesteld in februari 1986. Peter Collins werd weggekaapt bij Williams om het team in goede banen te leiden en met BMW werd een deal afgesloten voor het leveren van motoren. Teo Fabi kreeg het gezelschap van Gerhard Berger. Deze laatste won de eerste race voor Benetton tijdens de GP van Mexico van datzelfde jaar. In het constructeurkampioenschap eindigde ze op een mooie zesde plaats.

Gerhard Berger ging het seizoen daarna naar Ferrari. Zijn plaats werd ingenomen door Thierry Boutsen. Theo Fabi bleef bij het team. BMW werd vervangen door Ford. Noch Boutsen noch slaagden er in een race te winnen, maar toch eindigde het team op de vijfde plaats in het constructeurkampioenschap. In 1988 werd Fabi vervangen door Nannini. Het team scoorde 39 punten, maar eindigde daarmee op een derde plaats. Aan het einde van het seizoen verliet Boutsen Benetton voor Williams.

Tijdens de winter ontmoette de familie Benetton Flavio Briatore. Al snel werd hij benoemd tot commercieel directeur van de renstal, maar kwam al direct in aanvaring met de rest van de commerciële cel. Collins geloofde rotsvast in Johnny Herbert en had deze aangesteld als één van de coureurs voor het seizoen 1989. Herbert was nauwelijks hersteld van een megacrash tijdens een wedstrijd van de F3000, net nadat hij voor Benetton had getekend. Collins bleef echter bij het contract voor de Brit. Helaas was Herbert niet klaar om te racen op het hoogste niveau. Hij reed nog wel een schitterende eerste race in Brazilië, waar hij trouwens vierde werd, maar daarna ging het vlug bergafwaarts door de problemen met zijn benen. Collins en Briatore stonden recht tegenover elkaar en het was Briatore die het pleit won. Herbert werd ontslagen en Collins vertrok kort daarna. Op het einde van het seizoen won Nannini de GP van Japan ,na het bewuste incident tussen Prost en Senna. Hij kreeg deze overwinning echter pas later nadat Senna alsnog gediskwalificeerd werd.

Bernie Ecclestone bood zijn hulp aan om Nelson Piquet naast Nannini in de wagen te zetten in 1990. De wagen was ontworpen door. De meerderheid van het technisch personeel van vorig seizoen was ondertussen wel vertrokken. Joan Villadelprat kwam Benetton ook versterken zodat het nieuwe technische team vorm kreeg. Helaas was Benetton dat seizoen niet erg competitief en op het einde van het seizoen sloeg bovenden het noodlot toe, toen Nannini een zwaar ongeval kreeg met een helikopter. De volgende race was Roberto Moreno de teamgenoot van Piquet. Verrassend genoeg eindigde het duo als 1ste en 2de in deze race. Ook de volgende race werd gewonnen noor Nelson Piquet.
Het team verwachte veel van 1991, maar buiten een overwinning van Piquet in Canada was er sportief geen hoogtepunten voor het team. Barnard en Briatore kregen echter wel ruzie en Barnard verliet daarop het team. Halfweg het seizoen werd Tom Walkinshaw aandeelhouder. Als opvolger voor Barnard werd Gordon Kimball aangesteld, maar Walkinshaw kwam al snel op de proppen met Ross Brawn, terwijl ook de ontwerpers Rory Byrne en Pat Symonds terugkeerden na een kort project bij het Reynard F1. Walkinshaw was er snel bij toen Michael Schumacher een prachtige race reed in de Jordan op Spa-Francorchamps en legde de Duitser direct vast. Moreno werd daardoor de deur gewezen.
Voor het seizoen 1992 kreeg Schumacher de favoriet van Walkinshaw, namelijk Martin Brundle als teammaat. De Duitser werd hoe langer hoe beter in de B192 en won in Spa zijn eerste GP. In 1993 had hij het moeilijker maar kon toch nog de race in Portugal op zijn naam schrijven. In 1994 echter nam hij een schitterende start in het wereldkampioenschap en na de dood van Senna leek het wel of hij geen rivalen meer had. Er waren sterke verdenkingen dat Benetton gebruik maakte van illegale elektronica maar niets kon bewezen worden. Ook had zijn toenmalige teammaat, Jos Verstappen, nog een heet standje dat seizoen toe bij het tanken zijn Benetton in brand schoot. Het seizoen eindigde in Australië met Schumacher die Hill van de baan caramboleerde.

Het team ontsnapte aan een straf maar Walkinshaw verliet het team om zich te gaan concentreren op Ligier. In 1995 was de tandem Benetton-Renault en Schumacher veel te sterk voor de concurrentie. Hij verlengde zijn titel met niet minder dan 9 GP-overwinningen. Het team won dan ook nog 2 races met Herbert dat seizoen. Op het einde van het seizoen tekende Schumacher echter voor Ferrari. Benetton contracteerde Alesi en Berger voor het volgende.

Zonder Schumacher had Benetton het moeilijk en op het einde van 1996, een seizoen zonder overwinningen, vertrokken Brawn en Byrne om met Schumacher bij Ferrari te gaan werken. Pat Symonds werd de nieuwe technisch directeur en Nick Wirth werd de ontwerper. Maar ook 1997 werd een ontgoocheling, al kon Berger nog wel een race wonnen in Duitsland. Kort daarna hield Berger de Formule 1 voor bekeken terwijl Alesi zijn geluk ging beproeven bij Sauber. Benetton ging verder met Giancarlo Fisichella en Alex Wurz.

De tegenvallende resultaten in 1997 zorgde er voor dat Briatore opzij werd gezet en vervangen werd door Dave Richards. Hij was er voorstander van dat Benetton in zee ging met de Ford Motor Company maar de Benetton familie zag dat niet zitten en Richards vertrok in oktober 1998. Het team werd dan geleid door de 29-jarige Rocco Benetton, dewelke helemaal geen ervaring had in de racesport toen hij benoemd werd tot commercieel directeur van het team.

In 1998 en 1999 won het team geen enkele race. Er waren veel positiewissels in de wineter van 1999 maar dat maakte niet veel verschil bij de start van het seizoen 2000. In het begin van het seizoen kondigde Benetton dan aan dat ze het team hadden verkocht aan Renault. Deze besliste al snel dat ze Briatore terug aanstelde als technisch directeur. Het seizoen 2000 werd een flop maar het team onderging weer enkele herstructureringen. Mika Gascoyne werd technisch directeur en Jenson Button kwam Fisichella vervoegen. Renault bouwde een nieuwe V-10 voor 2001. Er waren vooral problemen met de betrouwbaarheid. Vanaf het seizoen 2002 ging het team door het leven als het Renault F1 team.