Cisitalia werd opgericht in Turijn in 1946 door de industrieel Piero Dusio en ingenieur/coureur Piero Taruffi.  De twee namen Dante Giacosa in dienst om een wagen te ontwerpen op basis van een FIAT, aangedreven door een 1100cc motor. Het resultaat, de D46, bleek erg succesvol in de jaren na de oorlog. De D46 maakte zijn debuut in september 1946 in Turijn en Dusio won de eerste race terwijl Louis Chiron derde werd in gelijkwaardige wagen. Later dat jaar werd Tazio Novulari nog tweede in Mantua. 

In 1947 won Taruffi het Italiaanse kampioenschap in de 'kleine' klasse terwijl ook Felice Bonetto verschillende overwinningen boekte. Andere coureurs die met deze waren reden waren onder andere Achille Varzi, George Abecassis en nog verschillende anderen. Ondertussen had het bedrijf ook een Cisitalia sportscar die enig succes had. Dusio eindigde tweede in een wedstrijd in Belluna en Novulari, die een team vormde met Carena, eindigde tweede in de Mille Miglia. Ook bij de Targa Florio werd Taruffi tweede, dit maal met Rabbia als partner. Dusio organiseerde op het einde van het jaar een race voor alleen maar Cisitalia wagens in het Gezira Park in Caïro (Egypte), waar Cortese de snelste was voor Alberto Ascari en Piero Taruffi. 

Ondertussen werd Dusio benaderd door de Italiaanse distributeur van Porsche, Carlo Abarth, die trouwens al met een Cisitalia reed met zijn team Scuderia Scagliarini, en werd hem gevraagd of hij een Formule 1 wagen wou bouwen die ontworpen was door Ferndinand Porsche. Dusio greep deze kans met twee handen maar het type 360 was een ingewikkelde wagen met een 1500cc 12 cilinder motor die dringend nog verder ontwikkeld moest worden. De wagen verscheen in 1948, maar er werd amper mee geraced. Ondertussen waren de D46 nog steeds erg succesvol, vooral in Italië. In 1949 kwam Cisitalia in financiële problemen en op het einde van het jaar sloot Dusio de deuren van zijn fabriek. Het programma van de sportscar werd verkocht aan Abarth Corse en zelf verhuisde hij naar Argentinië, maar hij nam de Grand Prix wagen wel mee! Er werd mee gereden in lokale races, maar zonder veel succes. 

De D46 was ook in 1950 nog actief in verschillende F2-races. Ondertussen had Abarth Corse er wel een eigen motor ingelegd, maar de tegenstand van Ferrari, Simca-Gordini en HWM woog zwaar. Ook in 1951 en 1952 verscheen de wagen nog verschillende keren aan de start, zonder veel succes trouwens. In 1952 schreef Piero Dusio zijn wagen in voor de Grand Prix van Italië, maar hij kon tijdens de kwalificatie niet één ronde afleggen wegens technische problemen. Dit was een éénmalig optreden van Cisitalia in het GP-circus, al was de wagen nog te zien tot het midden van de jaren '50 in verschillenden Italiaanse raceseries.