Alessandro de Tomaso richtte De Tomaso Automobili op in 1959 in een klein stadje nabij Modena. De doelstelling was om racewagens klaar te stomen voor zijn eigen racecarrière. Het bedrijf werd gefinancierd door zijn vrouw, die een grote erfenis had ontvangen van een Amerikaans constructiebedrijf. Al snel stopte Alessandro zelf met racen en in 1960 verscheen dan de eerste echte De Tomaso. Het was een Formule 2 wagen aangedreven door een Conrero Alfa Romeo motorblok. Roberto Bussinello reed er in oktober mee tijdens de GP meeting in Modena. Hij kon zich echter niet kwalificeren nadat hij er tijdens de oefenritten een ongeval mee had. De wagen werd terug opgebouwd en tijdens de GP van Napels in 1961 werd Bussinello knap vijfde. Bij de tweede poging in Modena kon ook Gastone Zanarotti zich niet kwalificeren. Ondertussen was het bedrijf echter al bezig met een nieuw ontwerp, een heuse Formule 1 wagen. De wagen zou ingezet worden tijdens verschillende races, met verschillende coureurs, maar zonder enig succes te boeken. 

Het bedrijf ontwierp ook een Formula Junior wagen, die meereden onder de naam 'Isis'. Het ontwerp werd later aangepast aan de F3-specificaties en had in 1963 wel wat succes. Zo won Mario Casoni een wedstrijd in Caserta. Bovendien kwam men in 1962 op de proppen met een nieuw Formule 1 chassis, het type 801, dat ontworpen werd door Alberto Massimino, een voormalig Maserati ingenieur. De wagen werd ingeschreven voor de GP van Italië, maar Nasif Estefano kon er zich niet mee kwalificeren. De wagen bleef tot 1965 op verschillende race-evenementen verschijnen.

 

In 1965 begon De Tomaso ook met de productie van 'gewone' wagens. De eerste was de Vallelunga, die een Ford motor aan boord had. Daarna volgde, in 1966,  de Giugiaro, ontworpen door Mangusta. Twee jaar later kocht De Tomaso het Ghia styling bedrijf. Tom Tjaarda en Gianpaolo Dallara werkten toen aan de nieuwe modellen voor De Tomaso. Ook werd er een overeenkomst gesloten met Ford om zijn wagens te verkopen in Amerika. Ford nam een aandeel in het bedrijf en de eerste wagen die ze samen ontwierpen was de Pantera. Het bedrijf leek op de goede weg en kon zelfs Nello Ugolini wegkapen bij concurrent Ferrari.

 

Voor het seizoen 1969 plande De Tomaso een terugkeer naar de racerij. Dallara creëerde een nieuw Formule 2 chassis voor hun met als typenaam 103. Jonathan Williams was de eerste die de wagen onder handen kreeg tijdens een wedstrijd in Monza. Ook Jacky Ickx en Piers Courage, die er zelfs derde mee werd in Vallelunga, reden met die wagen. Het was genoeg voor Frank Williams om een contract af te sluiten met De Tomaso voor de bouw van een Formule 1 wagen voor het seizoen 1970. De wagen, uitgerust met een Ford-Cosworth motor debuteerde tijdens de GP van Zuid-Afrika met Piers Courage aan het stuur. Zelfs Jacky Stewart kreeg, tijdens de International Trophy, de kans om met deze wagen te racen. Tijdens deze laatste race werd Courage trouwens knap derde. Enkele weken later , tijdens de GP van Nederland, verongelukte Courage echter. 

Het team verscheen terug aan de start tijdens de GP van Groot-Brittannië met Brian Redman als coureur. Hij kon zich echter twee keer niet kwalificeren en werd vervangen door Tim Schenken. Die maakte het seizoen af zonder echter enig resultaat van betekenis.

 

Na dit desastreus seizoen concentreerde De Tomaso zich terug op het bouwen van wagens voor de gewone weg. De alliantie met Ford werd na de oliecrisis van 1973 verbroken, maar De Tomaso sloeg terug door in 1975 Maserati te kopen en Innocenti in 1976. Bovendien kocht hij Moto Guzi en Benelli, twee befaamde merken van moto's.

 

De Pantera en de Deauville, twee van hun modellen zorgden er voor dat De Tomaso de jaren '70 kon overleven. Ondertussen probeerde Alessandro Maserati nieuw leven in te pompen met de Quattroporte en de Biturbo. Ook was De Tomaso nog actief op de circuits, De Maserati Biturbo werd ingezet tijdens het Wereldkampioenschap voor Touringwagens in 1987. In 1989 verkocht hij Innocenti aan FIAT, wat hij in 1993 ook deed met Maserati.

 

De Tomaso ging terug naar zijn roots en bouwde zijn eigen sportwagens. Begin 1990 kreeg hij echter een beroerte en werd het bedrijf overgenomen door zijn vrouw Isabel en zijn zoon Santiago. De laatste jaren heeft De Tomaso een nieuw logo gelanceerd en enkele nieuwe modellen (de Guara, de Bigua en de Mangusta). De Bigua werd trouwens ontworpen door Marcello Gandini, de ontwerper van de Lamborhini Countach en de Diablo. 

In maart 2011 presenteerde De Tomaso weer een nieuw model op het Autosalon van Genève, een SUV. De auto heet Deauville, naar het gelijknamige eerdere model van De Tomaso. Het bedrijf heeft ook aangekondigd in november 2011 de nieuwe Pantera op de markt te brengen. Daarna volgt een tot nu toe nog een onbekend model.