BARCELONA

<< Overzicht >>

LAY-OUT VAN HET CIRCUIT

GESCHIEDENIS VAN HET CIRCUIT

In Catalonië heerst er een traditie in de autosport die teruggaat tot 1908. Dan organiseerde men de 'Copa Catalunya' op een 17 mijl lang circuit, dat liep over de openbare weg. Het circuit noemde men 'Baix Penedes'. Het liep van het kuststadje Sitges landinwaarts naar Canyelles en zo terug naar de kust van Vilanova, la Geltru en zo langs de kust terug naar Sitges. De slechte staat van de wegen maakte het onmogelijk om op dit circuit te blijven racen. Tussen 1910 en 1912 reed men de wedstrijd in een driehoek tussen Mataro - Vilassar de Mar en Argentona. Eén ronde op dit circuit was hier 9 mijl lang.

De volgende race had plaats in 1916, en dit terug op de eerste lay-out van het circuit. Ook in 1919 werd er gereden op dit circuit. In 1921 waren er twee verschillende circuits die in de regio van Barcelona werden gebruikt om op te racen.

Sitges werd door de Spanjaarden gekozen als locatie voor de bouw van het eerste permanente circuit. De keuze viel op een oval met een lengte van 1,25 mijl. In de bochten waren er erg hoge bankings. De baan werd gepromoot door de raceheld van het moment, Frick Armangue. De bouw nam 10 maanden in beslag en de eerste race had plaats op 28 oktober 1923. Het was de tweede Grand Prix van Spanje. De eerste Grand Prix van Spanje had 10 jaar eerder plaatsgevonden in de buurt van Madrid. De race ging over 200 ronden en er was een geweldig gevecht om de overwinning tussen de Miller van Louis Zborowski en de Sunbeam van Alberto Divo. Helaas was na de bouw van het circuit er geen geld meer beschikbaar om de baan te onderhouden. Het betekende dan ook vrijwel meteen het einde van het circuit. Korte tijd later sloot het circuit zijn deuren al kan je de resten van het circuit nog steeds gaan bewonderen in Sitges.

Samen met het sluiten van het circuit in Sitges verdween ook het racen in de buurt van Barcelona. De volgende Grand Prix van Spanje had plaats in San Sebastian in het Baskenland.

Het duurde tot begin van de jaren '30 eer er terug sprake was van autoraces in de buurt van Barcelona. Men had dan een circuit uitgelegd in Montjuich Park. Van daaruit had men trouwens een schitterend zicht op de stad Barcelona. Maar dan was het de burgeroorlog van 1936 die roet in het eten kwam gooien. In 1946 was er dan opnieuw een race op het 3,9 mijl lange circuit van Pedralbes. In 1951 had daar de eerste Grand Prix van Spanje voor Formule 1 wagens plaats. Het was dat jaar de laatste race van het seizoen. De titel stond op het spel tussen de Ferrari van Alberto Ascari en de Alfa Romeo van Juan Manuel Fangio. Ferrari nam een onbegrijpelijke beslissing door met smallere banden te gaan racen. Dit verprutste de race voor Ascari en Fangio won de race en de wereldtitel.

Drie jaar later was het Formule 1 circus opnieuw te gast op het circuit van Pedralbes. Met het Le Mans drama in het achterhoofd werd er uiteraard veel meer aandacht besteed aan de veiligheid van de circuits. Het circuit van Pedralbes kon niet voldoen aan de nieuwe eisen inzake veiligheid en verdween zo definitief van het racetoneel.

In 1966 bliezen de Catalanen nieuw leven in het circuit van Montjuich Park als antwoord op de bouw van het circuit van Jarama in de buurt van Madrid. Er had dat jaar een Formule 2 race plaats die gewonnen werd door Jack Brabham. In 1967 erna werd de race gewonnen door Jim Clark. In het jaar '68 had het circuit enkele wijzigingen ondergaan en er kwam een attractief deelnemersveld aan de start van de Formule 2 race. De overwinning ging naar jackie Stewart. Ondertussen was het circuit van Jarama klaar voor gebruik en de Grand Prix van Spanje voor Formule 1 wagens werd er voor de eerste keer georganiseerd in 1967. In 1968 werd er een overeenkomst getekend om de Formule 1 race afwisselend op het circuit van Jarama en Montjuich Park te houden.

De Grand Prix van Spanje bleef afwisselen tussen voornoemde circuits tot 1975. Tegen die tijd werd er al veel gesproken over de veiligheid op de circuits. Op Montjuich stonden de vangrails zelfs niet meer vast opgesteld. Een groot deel van de coureurs wou niet meer racen op dit circuit. Ze maakten een akkoord om tijdens de Grand Prix van Spanje in 1975 om na één ronde de pits binnen te rijden en samen op te geven. Alleen Emerson Fittipaldi hield zich echter aan zijn woord. De rest raasde gewoon door. Halfweg de race, met Jochen Mass in zijn McLaren aan de leiding, crashtte Rolf Stommelen en vloog over de vangrails het publiek in. Vijf toeschouwers waren op slag dood. Stommelen zelf was zwar gekwetst maar overleefde de crash. De race werd stopgezet en de overwinning werd toegekend aan Jochen Mass, maar hij kreeg, net als de anderen, maar de helft van de punten.

Dit ongeval betekende het einde van het circuit van Montjuich. Het duurde tot oktober 1986 voor en weer leven in de racerij kwam in Catalonië. Het Catalaanse parlement gaf groen licht voor de bouw van een nieuw circuit dat moest voldoen aan alle internationale eisen. Het kwam te liggen kort in de buurt van Barcelona. Veertien maanden later kocht de Koninklijke Automobielclub van Catalonië een stuk grond ten noorden van Barcelona. Ook de financierng van het circuit brachten ze in orde. In februari 1989 begonnen de werken aan het circuit. Enkele dagen voor de aankomst van de Formule 1, in september 1991, werd het circuit afgewerkt. De teams en coureurs waren meteen onder de indruk van het circuit en de accomodatie. De baan was niet alleen veilig, ze was ook spectaculair en bewees dat een modern en veilig circuit niet saai hoeft te zijn.

Een luchtfoto van het circuit begin jaren 2000

De eerste race was een groot succes en werd gewonnen door Nigel Mansell. Barcelona verwierf een vaste stek op de Formule 1 kalender. De toppers kunnen het hier goed vinden want Michael Schumacher won hier al zes keer en Mika Hakkinen drie keer. Ayrton Senna daarentegen kon hier nooit winnen. In het seizoen 2005 won Kimi Raïkkönen de race in een McLaren/Mercedes.

In 2006 kon thuisrijder Fernando Alonso zegeveiren. Er ontstond een groot volksfeest van deze inmens populaire sportfiguur in Spanje. In 2007 hoopte de thuisrijder deze prestatie te evenaren. Hij werd evenwel afgetroefd door Felipe Massa die autoritair deze Grand Prix won in zijn Ferrari. De nieuwe chicane, aangelegd net voor het opkomen van het lange rechte stuk, bracht niet het verhoopte spektakel aan het einde van de rechte lijn. Benieuwd of hij daar in deze vorm nog ligt volgend seizoen!

in 2008 kregen we een uitermate saaie race te zien. De toeschouwers werden er opgeschrikt door een zware crasH van Heikki Kovalainen, die er gelukkig goed van af kwam. Toen Alonso, de lokale held uitviel, was er voor de toeschouwers niets meer te beleven. Wereldkampioen Kimi Räikkönen won de race in zijn Ferrari.

Als je op de hoogte wil blijven van de activiteiten op het circuit van  Barcelona kan je altijd terecht op de officiële website http://www.circuitcat.com