BRANDS HATCH

<< Overzicht >>

LAY-OUT VAN HET CIRCUIT

GESCHIEDENIS VAN HET CIRCUIT

Het ontstaan van het circuit van Brands Hatch gaat terug tot 1926. Toen reed er een groep fietsers op de grote baan van Londen naar Folkestone. Onderweg merkten ze een natuurlijk amfitheater op de velden van een boerderij in Brands Hatch, gelegen kort bij het stadje Kingsdown. Na onderhandelingen met de plaatselijke landbouwer werd er een akkoord bereikt waardoor het veld kon gebruikt worden voor wielerwedstrijden en tijdritten. Een paar jaar later werd de omloop ook gebruikt voor motorwedstrijden. Er werd een klein circuit aangelegd in de vallei. Het bleef in gebruik tot eind jaren ’30. Pas na de Tweede Wereldoorlog werd er werk gemaakt van de uitbouw van Brands Hatch. In 1947 overtuigden de organisatoren de BBC ervan om motorwedstrijden uit te zenden op de BBC.

In april 1950 werd de baan, die nu 1 mijl lang was en een nieuw wegdak had gekregen geopend voor autoraces. De formule 3 vond er zijn onderdak. In 1953 werd er een Racing School gesticht onder het beheer van ‘The Universal Motor Racing Club’. Het jaar erna werd de baan nog langer en vooral breder gemaakt. Vanaf nu reden ze trouwens in de richting van de klok, wat in het begin andersom was; In 1955 kwam er ook een tribune te staan. Verrassend genoeg betekende het drama van Le Mans een enorme vooruitgang voor het circuit van Brands Hatch. Vele circuits werden gesloten omwille van de veiligheid, of het gebrek eraan. Dat was niet het geval voor Brands Hatch.

Het circuit van Brands Hatch slaagde er in om aan alle veiligheidseisen te voldoen en in 1956 werd er voor het eerst een Formule 2 wedstrijd gehouden. De overwinning was voor Roy Salvadori. Deze reed nochtans rond met enkele gebroken ribben dewelke hij had opgelopen in een eerder raceongeval. Een maand later werd er al een tweede F2 wedstrijd gehouden en deze keer won Colin Chapman in zijn ‘eigen’ Lotus 11. In datzelfde jaar werd er nog een derde wedstrijd gehouden, maar toen al was het duidelijk dat het circuit te kort was voor de echte grote evenementen. De plannen om het circuit te verlegen werden snel concreet en in augustus 1960 won Jack Brabham in een Cooper-Climax de eerste echte grote wedstrijd op Brands Hatch. Het was een F1 wedstrijd die niet meetelde voor het Wereldkampioenschap, en die als titel ‘Silver City Trophy’ meekreeg.

Het jaar erna werd het circuit verkocht. John Webb ronde de onderhandelingen met Grovewood Securities met succes af. John Webb kwam aan het hoofd van ‘Motor Circuit Developments (MCD). Deze firma ging zich bezighouden met het managemant van het circuit. Er werden grootse werken uitgevoerd en ook werden er nieuwe circuits aangelegd zoals Mallary Park (1962), Snetterton (1963) en Oulton Park (1964). In 1964 werd er op Brands Hatch een eerste keer een ‘echte’ Formule 1 wedstrijd gehouden. De RAC had er in toegestemd om de race afwisselend in Silverstone en Brands Hatch te organiseren. Jim Clark werd de winnaar in een Lotus 25.

Vanaf dat moment kreeg Brands Hatch echter een kwalijke naam door een aantal dodelijke ongevallen. Vooral Paddock Hill kreeg een kwalijke reputatie. Op een paar maanden tijd lieten George Crossman, Tony Flory en Stuart Duncan er het leven. Bovendien waren er nog een paar andere ernstige ongevallen. Toen in oktober 71 ook Jo Siffert er de dood vond werd het circuit onder handen genomen in 1972.

In de jaren ’70 speelde Brands Hatch een belangrijke rol in de ontwikkeling van het Formule Ford spektakel. In 1978 waren de Indycars er te gast. Het meest opmerkelijke is wel dat John Webb er in slaagde om in 1983 een Grand Prix Formule 1 te organiseren op 10 weken tijd nadat bleek dat de Grand Prix van New York werd afgelast.

De start van de Grand Prix in 1974

De laatste keer dat de Formule 1 actief was op Brands Hatch was in 1986. De overwinning was toen voor Nigel Mansell in zijn Williams/Honda. Dat jaar werd Brands Hatch (samen met Oulton Park en Snetterton) verkacht aan John Foulston. Hij richtte een nieuw bedrijf op genaamd ‘Brands Hatch Leisure’. Het jaar erna kocht dat bedrijf ook Cadwell Park. Helaas sloeg het noodlot toe voor John Foulston, want tijdens een testrit in een McLaren werd hij gedood. Het bedrijf werd vanaf dan geleid door zijn weduwe, Mary Foulston. John Webb bleef actief als in dit bedrijf tot hij in 1990 met pensioen ging. De leiding van het bedrijf kwam toen in handen van Nicola Foulston.

Zonder Formule 1 concentreerde Brands Hatch zich op de F3000, maar ook daar sloeg het noodlot toe. In 1988 gebeurde er een massaal ongeval, waarbij Johnny Herbert betrokken geraakte en er ernstige beenkwetsuren aan overhield. De veiligheid werd opnieuw in vraag gesteld, en in 1991 keerde ook de F3000 de rug toe aan het circuit. Nicola Foulston liet zich echter niet van haar stuk brengen en ging verder met de uitbouw van het circuit. In 1996 ging het bedrijf BHL (Brands Hatch Leisure’) naar de beurs in Londen.

Dit werd een groot succes en Foulston begon met de voorbereiding om de Grand Prix van Groot-Brittannië terug te halen naar het circuit. In 1999 maakte Nicola bekend dat ze een akkoord had om in 2002 de Formule 1 terug te ontvangen op Brands Hatch. Er werden plannen gemaakt om de accommodatie op Formule 1 te krijgen, maar ondertussen verkocht Nicola Foulston haar bedrijf aan Ocatgon Motorsport voor de slordige som van 195 miljoen Dollar. Ocatgon slaagde er niet in een vergunning te krijgen voor het houden van een F1 race en huurde dan maar het circuit van Silverstone af om de Grand Prix van Groot-Brittannië te behouden.

Op 25 september wordt op het circuit van Brands hatch de openingsmache gereden van de nieuwe raceklasse, namelijk de A1GP.

De laatste wedstrijden en resultaten kan je terugvinden op de officiële website van het circuit, namelijk: www.brands-hatch.co.uk