|
|
||||
|
LONG BEACH
|
||||
| TOTAAL AANTAL GRANDS PRIX: | EERSTE GRAND PRIX: | LAATSTE GRAND PRIX: | ||
| 8 | 28/03/1976 |
27/03/1983 |
||
|
LAY-OUT VAN HET CIRCUIT |
||||
| 1976 - 1977 | 1978 - 1981 | 1982 | ||
| 1983 | ||||
|
GESCHIEDENIS VAN HET CIRCUIT |
||||
|
Long
Beach, gelegen ten zuiden van Los Angeles, was midden de jaren ’60
geen aangename plaats om te verblijven. De basis van de US en de haven
hadden de buurt wel grote rijkdom gegeven, maar de buurt werd ook weinig
bezocht door toeristen. In een poging het toerisme op te drijven sloot
men een contract af met het cruiseschip 'The Queen Mary' om van daaruit
de cruises te beginnen. In 1974 begon de ontwikkeling van Long Beach pas
echt goed op gang te komen. De stad kreeg de bevoegdheid over de
middelen om de ontwikkeling van de stad te versnellen. Dit
trok de aandacht van de Britse zakenman Chris Pook. Hij kwam met het
idee om een Grand Prix à la Monaco te organiseren in de stad. Pook kon
de stad overtuigen en in de herfst van 1975 arriveerde de F5000 teams
voor de openingsrace in de stad. Het was een moeilijk baan waarop de
rijders continu in gevecht waren met hun wagen. De baan was hobbelig en
had zeer veel bochten. De eerste race werd gedomineerd door de jonge
Brit Tony Brise, die bekende namen als Mario Andertti en Al Unser
voorbleef. Helaas liet zijn Lola hem in de steek en kon Brian Redman de
race winnen. Het
evenement was een groot succes en het jaar erna, in 1976, kwam de
Formule 1 al langs. De wedstrijd werd gedomineerd door Clay Regazzoni in
zijn Ferrari. De meeste media-aandacht ging echter naar James Hunt en
zijn vrouw Susy. Ze was ook op de race aanwezig met…haar nieuwe man,
acteur Richard Burton. In de race had Hunt een ongeval met Patrick
Depailler en zo konden de toeschouwers zien dat hij naast de baan stond,
met gebalde vuisten te zwaaien naar de Fransman. Dit alles haalde de
hoofdpunten van het nieuws in Long Beach, maar helaas was de race op
zich zo geen groot financieel succes. In 1977 was het beter omdat Mario
Andretti de thuisfans na een geweldig gevecht met Niki Lauda en Jody
Scheckter de overwinning schonk. Dit was een keerpunt voor de wedstrijd
en de race werd populairder in Amerika. In 1978 zorgde Gilles Villeneuve
voor vuurwerk met als resultaat en prachtige overwinning bij op zijn
palmares. Op
dat moment onderging Long Beach een gedaanteverwisseling. ‘The new
Convention & Entertainment Center’ opende zijn deuren in 1982. A
snel werd het gevolgd door ‘Shoreline Village’, ‘Shoreline
Marina’ en ‘Shoreline Park’. Langzaam aar zeker geraakte men van
het saaie imago verlost. Maar
het racen ging verder. In 1980 won Nelson Piquet. De race betekende ook
het einde van de F1-carrière van Clay Regazzoni. Hij geraakte betrokken
bij een ernstig ongeval en zou verlamd aan beide benen blijven. De baan
kreeg een nieuwe lay-out, want de teams trouwens helemaal niet erg
vonden. In 1983 scoorde McLaren een 1-2 met John Watson en Niki Lauda.
Opmerkelijk was wel dat ze beide achteraan waren vertrokken.
Op
het einde van 1983 kwam er echter geen nieuw akkoord tot stand tussen de
organisatoren en Bernie Ecclestone. De Formule 1 zou niet meer
terugkeren naar Long Beach. Pook maakte dan maar een deal met de CART
series zodat het racen wel bleef doorgaan in de stad. Mario Andretti won
in 1984 – 1985 en 1987. In 1986 won, zijn zoon Michael. De volgende
acht jaren won Al Unser Jr maar liefst zes maal. De Champ Car serie
zoals de CART nu noemt komt trouwens nog steeds langs in Long Beach. Heden ten dage wordt Long Beach vergeleken met Monaco, een mondaine stad. En veel van de rijkdom heeft het te danken aan het racen!
Recente
info kan je terugvinden op hun website: http://www.longbeachgp.com |
||||
© F1-Geschiedenis
Oorspronkelijk idee, ontwerp en webmaster: Jos Van Aken