MONTE CARLO

<< Overzicht >>

LAY-OUT VAN HET CIRCUIT

GESCHIEDENIS VAN HET CIRCUIT

Op 8 januari 1297 kwam de François Grimaldi, een Italiaanse zeerover, Monaco binnen verkleed als aap. Hij opende de poorten voor zijn collega piraten en versloeg de soldaten van de familie van Genua, die op dat moment de controle over Monaco hadden. Meer dan 700 jaar later is Monaco nog altijd een onafhankelijk Prinsdom. Het is minder dan een vierkante mijl groot en is gekend als plaats van rijkdom in de ganse wereld. Uiteraard is het ook bekend als belastingsparadijs.

Monaco bestaat eigenlijk uit drie delen die samengesmolten zijn tot één geheel. Monaco, waar het kasteel van de Grimaldi's staat, Monte Carlo een stadje recht tegenover Monaco en een kleine haven er tussenin.

Lang voor Prins Ranier III trouwde met Hollywood ster Grace Kelly (in '56) was Monaco al wereldberoemd door zijn casino. In het begin was Monaco vooral gekend door zijn zacht klimaat tijdens de winter. Later werd het de meest bekende gokplaats ter wereld. Het casino werd geopend in 1863 en hielp mee aan de bouw van de faam van Monaco. De lage belastingen trokken de miljonairs van over de ganse wereld aan. 

In deze tijd zijn er zo veel rijke en beroemde mensen die in Monaco willen wonen dat het 'oude' Monaco plaats heeft moeten maken voor appartementen.

De glamour van Monaco werd in de hand gewerkt door de Noghes familie, een rijke sigarettenfabrikant die goede connecties had met de familie van Grimaldi. In 1904 werd Alexandre Noghes voorzitter van de Automobiel- en fietsclub van Monaco. Hij kwam met het plan om een rally te organiseren die van start zou gaan op verschillende plaatsen in Europa. Allen zouden ze naar het eindpunt Monaco rijden. De eerste editie van deze wedstrijd werd gereden in 1911. 23 deelnemers namen de start op 11 verschilende plaatsen. De beoordeling was gebaseerd op verschillende factoren zoals: hoe de wagen er uitzag, de staat waarin de wagen zich bevond, wanneer ze aankwamen, ...

Er was veel te doen over de uitslag, maar ondanks alles was de wedstrijd een succes. Pas later zou het een echte wedstrijd worden. In 1925 werd de Automobiel- en fietsclub omgevormd tot de Automobielclub van Monaco. Drie jaar later kwam Antony Noghes, de zoon van Alexandre, met het idee om een Grand Prix van Monaco te oganiseren. De club had al succes geoogst met een aantal klimwedstrijden, en Anthony vond dat de volgende stap een Grand Prix moest zijn. Hij kreeg direct de steun van Prins Louis II en in april 1929 was de eerste Grand Prix van Monaco een feit. De wedstrijd werd gewonnen door de onbekende 'Williams'. Hij reed in een privé ingeschreven Bugatti 35B gespoten in het Britse 'Racing Green'. In 1933 vochten Achille Varzi en Tazio Novulari een van hun grootste duels uit in de straten van Monaco. In 1934 bereikte de carrière van de Fransman Guy Moll een hoogtepunt wanneer deze in een Ferrari de wedstrijd won.

Tijdens de oorlog waren en geen races maar op 5 augustus 1945, negen dagen voordat de Japanners zich overgaven, hield de 36e Amerikaanse infanterie een race door de straten van Monaco met hun jeeps.

Het echte racen kwam weer tot leven in 1948. Buiten een éénmalig optreden in 1950, duurde het echter tot 1955 eer de Grand Prix van Monaco definitief terug op de internationale kalender stond. De overwinning ging naar Maurice Trintignant, maar vooral het feit dat Alberto Ascari met zijn wagen de haven indook zal wel geweten zijn door de racefans. Hij werd uit het water gered, maar verongelukte een paar dagen later tijdens een testrit. 

In Monaco is de rijder altijd belangrijker dan de wagen, dus dikwijls won de beste rijder hier de westrijd. Ayrton Senna won de Grand Prix zes keer, Graham Hill, in zijn tijd Mr Monaco genoemd, won vijf keer in de jaren '60. Alain Prost won vier keer, terwijl Stirling Moss en Jackie Stewart elk drie keer wonnen. Michael Schumacher won de race al vijf keer.

Af en toe was er ook wel eens een verrassende winnaar. Jean-Pierre Beltoise won in 1972  zijn enige Grand Prix, in de regen. Riccardo Patrese won tot zijn eigen verbazing in '82 zijn eerste Grand Prix, die blijkbaar niemand wou winnen. Telkens een coureur op kop reed en de wedstrijd leek te gaan winnen gebeurde er wel iets. Prost crashte, Patrese spinde, Pironi en De Cesaris vielen zonder benzine, Daly moest opgeven met een olielek. Patrese die na zijn spin terug verder kon kwam over de meer en dacht ern aan hoe het mogelijk was dat hij de race had verloren. Pas toen hij uitstapte vernam hij dat hij de race gewonnen had.

In 1996 won Panis in een Ligier nadat hij halfweg het pak was gestart.

Zoals op elk circuit gebeurden er ook op Monaco enkele drama's. In 1967 crashte Bandini in de chincane net na de tunnel. De wagen vloog in brand en Bandini werd levend verbrand. In 1994 had Karl Wendlinger op dezelfde plaats een zware crash in zijn Sauber. De zware hoofdwonden zouden het einde van zijn Formule 1 carrière betekenen.

De wagen van Bandini brandde volledig uit.

In de loop der jaren werd het circuit wel wat aangepast, maar de basis lay-out is nog steeds in gebruik. In 1973 werd er een nieuwe tunnel gebouwd onder het Lows hotel. De baan tussen 'Tabac' tot 'La Rascasse' moest worden aangepast wegens het nieuwe zwembad. De bochten van 'St-Devote' en 'La Rascasse' werden smaller gemaakt om de snelheid af te remmen en in 1986 werd de chicane om dezelfde reden hertekend.

Men voorspelt al jaren een catastrofe in Monaco, maar gelukkig blijft deze voorlopig uit, ook al is de veiligheid hier alles behalve op punt als je dat vergelijkt met de andere circuits.

De laatste jaren probeert men het circuit aan te passen. In 2002 ontvouwde men een plan om deftige pitboxen voor de teams te bouwen. Deze weken zijn inmiddels achter de rug. Ook de heraanleg van 'Tabac', 'Swimming Pool' en 'La Rascasse' is intussen geschied. Inhalen blijft er echter zo goed als onmogelijk.

Monaco is trouwens veel meer dan een Grand Prix. Iedereen wil er bij zijn. er worden meer contacten en contracten afgesloten dan waar dan ook. Om het met de woorden van Bernie Ecclestone te zeggen: "This place gives us more thans we give it."

In 2008 werd de race beïnvloed door de wersomstandigheden. Het werd dan ook een knotgekke race door de regen. Uiteindelijk was het Lewis Hamilton die de race als winnaar wist te beëindigden.

De laatste ontwikkelingen kan je volgen op de officiële website van de Grand Prix van Monaco: http://www.acm.mc/