|
|
||
|
ROUEN-LES-ESSARTS
|
||
| TOTAAL AANTAL GRANDS PRIX: | EERSTE GRAND PRIX: | LAATSTE GRAND PRIX: |
| 5 | 06/07/1952 | 07/07/1968 |
|
LAY-OUT VAN HET CIRCUIT |
||
| 1952 | 1957 - 1968 | |
|
GESCHIEDENIS VAN HET CIRCUIT |
||
|
De Automoblieclub van Normandië was de initiatiefnemer voor de constructie van het circuit in Rouen-Les-Essarts. Het circuit opende zijn deuren in 1950. Het was gelegen in de beboste omgeving van de stad Rouen. Het was vooral bekend om zijn befaamde bochtige afdaling met aan het einde een heuse haarspeldbocht (Nouveau Monde). Dan ging het terug bergopwaarts tussen de bomen naar de top van de heuvel. In 1951 werd er de eerste Formule 1 wedstrijd gehouden. Deze telde echter niet mee voor het wereldkampioenschap. In 1952 werd er de Grand Prix van Frankrijk gereden, en deze keer telde hij wel mee voor het Wereldkampioenschap. Het weekeinde voor deze wedstrijd had Jean Behra de dominantie van Ferrari doorbroken door de Grand Prix van de Marne in Reims te winnen. Hij deed dat in een Gordini. De Fransen hoopte dat hij deze stunt zou herhalen in Rouen. Helaas voor de vele Fransen was het opnieuw Ferrari dat won met Alberto Ascari. Ook de rest van het podium was rood gekleurd met Giuseppe Farina en Piero Taruffi. De eerste Gordini, die van Robert Manzon, werd vierde met een achterstand van één ronde. De Grand Prix van Frankrijk keerde dan terug naar het circuit van Reims tot in 1956. In die periode werd het circuit van Rouen aangepast en de oorspronkelijke lengte van 5,1 km werden er 6,5 km. In 1957 zagen de toeschouwers een overwinning van Juan Manuel Fangio in zijn Maserati. Hij was sneller dan de Ferrari’s van Musso, Peter Collins en Mike Hawthorn. Tot 1962 bleef het circuit van Rouen-Les-Essarts het belangrijkste circuit in Frankrijk. In 1962 won Dan Gurney de wedstrijd aan het stuur van een Porsche. In 1964 won Gureny opnieuw, deze keer echter in een Brabham. Daarna begon het circuit meer en meer concurrentie te krijgen van Clermont-Ferrand. In 1968 slaagde ze er toch in om de Grand Prix van Frankrijk terug te halen naar Rouen. In de regen won Jacky Ickx op een dominante manier de wedstrijd in zijn Ferrari. Tijdens dezelfde race verloor Jo Schlesser het leven in zijn nieuwe Honda. Daarna
keerde het F1-circus niet meer terug naar Rouen. Twee jaar later
verongelukten twee opkomende Franse sterren, Denis Dayan en Jean-Luc
Salomon in een F3 wedstrijd. Ook Bob Wollek werd ernstig gewond toen hij
tegen een boom crashte. In eerste instantie werden er chicanes aangelegd
om de snelheid te minderen. Later werd de volledige sectie aan de top
van de heuvel heraangelegd. Het circuit werd vooral gebruikt voor F2
wedstrijden. Beroemde
coureurs als Ronnie Peterson, Emerson Fittipaldi, Jean-Pierre Jarier,
Eddie Cheever en Bruno Giacomelli wonnen hier wedstrijden. In 1973 was er andermaal een dodelijk ongeval. Gerry Birrell vond de dood op het circuit. Tot 1993 werden er vooral Formule 3 wedstrijden gehouden. In 1993 moest het circuit zijn deuren sluiten omdat het zelfs voor de kleinere F3 wagens te smal was geworden. Plannen om in de regio een nieuw en modern circuit te bouwen werden nooit uitgevoerd. |
||
© F1-Geschiedenis
Oorspronkelijk idee, ontwerp en webmaster: Jos Van Aken