|
Pedro
Martinez de la Rosa zag het levenslicht op 24 februari 1971.
Op 18-jarige leeftijd werd hij Spaans Formule Fiat uno-kampioen, en de
successen bleven voortduren. In 1990 werd hij namelijk Spaans Formule
Ford 1600-kampioen en in 1991 al 4e in het Spaanse Formule Renault
kampioenschap, 1992 zou zijn jaar worden. Hij behaalde in dat jaar maar
liefst 2 kampioenschappen (Europees en Brits Formule Renault) en schreef
het Privilege Formule 3 festival op zijn naam. Zijn volgende
kampioenschap volgde in 1995, toen Pedro zich F3-kampioen van Japan
mocht noemen, in 1997 herhaalde hij dit kunststukje op een hoger niveau
toen hij de Formule Nippon én in het Japans GT-kampioenschap heer en
meester was.
Dit succes betaalde zich uit in 1998 toen hij tot testrijder werd
benoemd bij het Jordan F1 team, dit had hij mede aan zijn grote sponsor
Repsol te danken.
In 1999 zocht hij zijn heil bij het team van Tom Walkinshaw, Arrows..
Hij scoorde meteen zijn eerste punt in de debuutrace in Albert Park,
maar meer punten zaten er dat seizoen niet in.
Hij besloot bij Arrows te blijven in het nieuwe millennium, veel zou het
hem echter niet brengen, 2 bij elkaar gesprokkelde puntjes
Op het einde van het 2000-seizoen werd de coureur ontslagen en kon hij
vertrekken naar een ander team. Dat vond hij, bij Jaguar, maar ook met
deze auto kon de Spaanse coureur geen potten breken.
Na 2 teleurstellende jaren besloot hij om vaste vrijdagtester te worden
bij het team van McLaren. Dit in de hoop om ooit nog te kunnen racen,
met in het achterhoofd de gedachte om te mogen racen bij het McLaren
team. Deze wens kwam uit, maar niet zoals hij zou hebben verwacht.
Dankzij een potje tennis waardoor Montoya zijn schouder blesseerde,
mocht de la Rosa eenmaal invallen, hij liet een verpletterende indruk
achter in Bahrein. Hij werd 5e in een uitstekende inhaalrace. De
daaropvolgende race mocht de andere testcoureur van McLaren, Alexander
Wurz, invallen voor de nog altijd geblesseerde Colombiaan, en wist
(dankzij de diskwalificatie van BAR-Honda) op de 3e plaats te eindigen.
Ook in 2006 kreeg hij zijn kansen doordat dezelfde Montoya de F1 liet
voor wat het was en terugkeerde naar Amerika om NASCAR te gaan rijden.
Wurz was overgestapt naar Williams, de la Rosa was de enige keuze die
McLaren had. Van deze 7 races wist Pedro 1 maal op het podium te komen,
tijdens de chaotische race op de Hungaroring waar hij 2e werd, zijn
beste prestatie in de F1 tot dusverre. Hij wist dat tijdens deze races
21 punten te sprokkelen.
Voor 2007 had hij de kans vaste racecoureur te worden naast Alonso, het
team twijfelde tussen de nieuwe Hamilton en hem, helaas voor de la Rosa
werd het Hamilton.
Geschreven
door Marcel Linssen
|
