|
Juan
Pablo Montoya werd geboren in Bogota, Colombia op 20 september van het
jaar 1975.
Op zijn 5e begon hij met karten en 1 jaar later behaalde hij al zijn
eerste nationale kart titel. In de 10 daaropvolgende jaren, blijft hij
in de karts, met veel succes.
In 1993 maakt hij de overstap naar het Colombiaans Touring Car
Chamionship, hij wordt hier meteen kampioen.
In 1994 wordt hij nogmaals kartkampioen in het Zuid-Amerikaanse 125 Kart
Kampioenschap
De overstap naar de eenzitters in ’95 beloont zich al uit in 1996 toen
de Colombiaan het Britse F3 kampioenschap aan zijn erelijstje toevoegde.
In 1998 wordt hij kampioen in het officiële F3000 kampioenschap.
Door al zijn goede prestaties wordt hij tot testcoureur bij het
WilliamsF1 team benoemd. Zijn eerste F1 race zou nog even op zich moeten
laten wachten omdat Allessandro Zanardi mocht gaan racen voor Williams.
Montoya ging daarom in de CART rijden (tegenwoordig ChampCar en IRL).
Hier toonde hij de wereld nogmaals van zijn stuurmanskunsten, Juan pakte
meteen de titel in zijn eerste jaar, 1999. In 2000 bleef hij in de CART
(sluit dat seizoen af op de 9e stek) maar rijdt dat jaar ook de
prestigieuze Indy500 voor de eerste keer, hij wint hem!
Het WilliamsF1 team biedt hem daarop een racecontract aan voor het 2001
seizoen. Hij laat zien dat hij een waardig F1 coureur is, maar dan wel
eentje die zijn mond open durft te doen, hierdoor was hij niet bij
iedereen geliefd. In zijn eerste jaar boekte hij zijn eerste overwinning
op het legendarische circuit van Monza.
2002 is echter een teleurstelling voor hem en het team, geen enkele
overwinning voor hem, het positieve was echter wel dat hij voor zijn
teamgenoot, Ralf Schumacher, in het klassement eindigde. Wel behaalde
hij dit jaar 7 pole positions. In het eindklassement stond hij als 3e
gerangschikt.
Zijn 3e jaar in de koningsklasse van de autosport zou zijn beste worden.
Lang maakte hij dat jaar kans op de titel, totdat hij zelf door een
aantal fouten, voor de titel was uitgeschakeld. 1 pole, 2 zeges en 4
snelste ronden krijgt hij toebedeeld voor 2003. Hiermee staat hij 3e in
het eindklassement.
Begin 2004 wordt al bekend gemaakt dat Montoya in ’05 voor McLaren zal
uitkomen, dit heeft geen goede invloed voor de sfeer in het team van
Williams, maar toch zal hij er nog een jaartje moeten blijven rijden.
Hij weet het gehele jaar niet te imponeren, maar doet zijn team toch een
dienst door de laatste GP van het jaar, in Interlagos, te winnen. Hij
sluit het jaar af als 5e op de ranglijst.
Juan Pablo hoopt in 2005 voor de wereldtitel te kunnen strijden. Een
potje tennis gooit echter roet in het eten, hij blesseert zich daarmee
aan een schouder en is daardoor 2 races niet inzetbaar voor het team.
Als hij daarna terugkeert, duurt het nog een aantal races voordat de
Colombiaan zijn eerste overwinning bij McLaren pakt, in Silverstone valt
alles op zijn plaats en pakt hij de zege. Er volgen nog 2 overwinningen
in Monza en Interlagos, als het kampioenschap al is beslist in het
nadeel van zijn teamgenoot Raikkonen. 1 pole, 1 snelste ronde en 60
punten is zijn deel van de taart. In dit eerste jaar voor zijn nieuwe
team weet hij 4e te worden in het rijders-kampioenschap.
2006 belooft heel wat, de testtijden zijn goed en Montoya is inmiddels
ook alweer gewend aan de McLaren. Enige probleem is dat de MP4-21 niet
erg meewerkt, 2 tweede plaatsen zijn het hoogst haalbare voor hem. In
Indianapolis maakt Montoya bekend dat hij de F1 de rug toekeert om terug
naar Amerika te kunnen gaan. McLaren wil hem in eerste instantie niet
laten gaan, maar doet dit toch, zodat hij al een paar races kan rijden
in de NASCAR. Montoya heeft het naar eigen zeggen gehad met de F1, en
voelt zich nu al beter op zijn gemak in de Amerikaanse raceserie.
6 oktober 2006 reed hij zijn eerste race voor het team van Chip Ganassi,
en werd daar meteen derde. Zijn laatste grote overwinning is die van de
24 uur van Daytona.
Geschreven
door Marcel Linssen
|
