McGrath maakte een zeer goede start. Hij nam de leiding voor Rathmann. Daarachter was het een gevecht van jewelste. Agabashian, die van pole vertrok, kwam na één ronde slechts al negende door. In de tweede ronde verloor hij nog een plaats aan Ruttman. Vooral Vukovich viel op door op te rukken naar de kop van het veld. In de zevende ronde nam hij de leiding over van McGrath. Ascari, die vrij rustig was vertrokken, begon gaandeweg in zijn ritme te komen. Als Nalon in de 17^e ronde stopte voor brandstof en banden, rukte de Italiaan op naar de 9^e plaats. Dan, geheel onverwacht spinde hij het binnenplein in. Er was een wiel afgebroken. Gelukkig kwam zijn wagen tot stilstand zonder iets te raken. Linden en Ball hadden al voor de Italiaan moeten opgeven, zodat hij als derde de race moest verlaten. Voordat het eerste kwart van de race afgelopen was, moesten ook Miller en Scott de strijd staken. McGrath van zijn kant moest herstellingswerken laten uitvoeren aan zijn ontkoppelingspedaal.

In de 60^e ronde was de voorsprong van Vukovich al opgelopen tot 29 seconden. Tweede was nog steeds Ruttman. Het waren de enige twee die nog in dezelfde ronde reden. Door de vele pitsstops voor het tanken en nieuwe banden wisselde de posities voortdurend. In de 62^e ronde maakte ook de leider zijn eerste stop. Hij kwam als derde terug op de baan achter Ruttman en Rathmann. Rathmann was een eenvoudige prooi voor Vukovich aar hij moest tot in de 83^e ronde jagen om de leiding terug in handen te krijgen..Gaandeweg bouwde hij echter weer een geruststellende voorsprong uit. Halfweg was die al opgelopen tot 46 seconden op Rathmann en anderhalve minuut op Ruttman. Daarachter reed Hanks als vierde net voor Carter, die nog steeds niet in de pits was geweest. De andere 18 wagens volgden nog verderop.

De race kabbelde rustig verder. Vukovich bleef het gebeuren rustig domineren. Ruttman haalde Rathmann in voor de tweede plaats. Na 130 ronden was de voorsprong van de leider al opgelopen tot meer dan anderhalve minuut. Toen kwamen de eerste wagens de pits in voor hun tweede stop. Vukovich kwam binnen in ronde 135. Hij verloor meer dan twee minuten doordat er een wiel niet loskwam. Ruttman was nu de leider met meer dan 30 seconden voorsprong, maar hij moest zijn stop nog maken. Toen hij in ronde 147 eindelijk zijn tweede stop maakte lag Vukovich al terug aan de leiding. Rathmann was nog steeds der, voor Hanks. Vanaf dat moment was de sprint naar de finishvlag ingezet. Vukovich verloor langzaam maar zeker wat van zijn comfortabele voorsprong. Na 450 mijlen was zijn voorsprong geslonken tot iets minder dan 30 seconden. Op tien ronden van het einde bedroeg zijn voorsprong nog slechts 22 seconden. Een ronde later kwam plots de gele vlag boven. Het was voor Vukovich! Zijn stuurwiel had het begeven. Hij was in de muur gevlogen. Alhoewel hij net gekwetst was, was zij race hier over. Negen ronde voor het einde. Ruttman kon de resterende ronden rustig uitrijden en zo onverwacht alsnog de zege in Indianapolis meepakken.

In de stand voor het wereldkampioenschap had deze wedstrijd niet zo veel te betekenen. Ook al kwam Troy Ruttman nu op de tweede plaats postvatten met 8 punten. Dat was een puntje minder dan Piero Taruffi.