Het team van Vanwall was in Duitsland maar met 2 wagens aanwezig. De reden was simpel. Men had niet genoeg motoren meer om met drie wagens te gaan racen. Daardoor was Stuart Lewis-Evans veroordeeld tot de rol van toeschouwer. Ferrari van zijn kant was aanwezig met Hawthorn, Collins en Von Trips. Het had ook een wagen ingeschreven in de F2-klasse voor Phil Hill. De Formule 2 wagens zouden trouwens gelijktijdig met de Formule 1 hun race afwerken. Ook het team van BRM was goed vertegenwoordigd. Hun 2 coureurs, Behra en Schell, konden kiezen uit drie wagens. Maar omdat het hun eerste deelname was op de Nürburgring, moesten ze vooral veel ‘leren’. Net als Vanwall vorig seizoen, kregen ze trouwens af te rekenen problemen aan de ophanging. De verder invulling van het Formule 1 veld bestond uit 2 Coopers, een Lotus en 3 ingeschreven privé Maserati’s.

Sinds het ronderecord, gereden door Fangio in 1957 met een tijd van 9’17,4”, was er een groot deel van het circuit dat een nieuwe asfaltlaag had gekregen. Ook werden er een paar bochten aangepast zodat het niet onmogelijk leek dat de tijd van Fangio verbeterd zou worden.

Tijdens de eerste trainingen op vrijdag deed Moss al enkele goede pogingen. Hij kwam tot op 2,5 seconden van het ronderecord. Hawthorn werd tweede met 9’21,9”. Op zaterdag, in nagenoeg ideale omstandigheden, reed Hawthorn echter 9’14,0”. Deze tijd was goed voor de pole-positie. Tony Brooks kwam nog kort maar strandde op 1 seconde. Moss van zijn kant, kon zijn tijd van vrijdag niet verbeteren. Collins was de vierde coureur op de eerste rij met een tijd van 9’21,9”.

Toen de wagens zich op de startgrid klaarmaakten voor de race viel het op dat Brabham, Herrmann, Bonnier, Graham Hill, Allison en Goethals teruggezet waren naar de laatste twee rijen. Ze hadden niet de vereiste aantal van 6 trainingsronden gereden. Ook Naylor werd teruggezet omdat bij de controle zijn wagen niet aan alle vereisten voldeed. Troy Ruttman kon de start niet nemen. Zijn wagen was niet hersteld van schade opgelopen tijdens de trainingen. 25 wagens wachtten het vallen van de vlag af. Moss en Brooks waren het beste weg. Brooks werd in de Südkehre voorbijgereden door Moss. Moss reed onmiddellijk weg van zijn teamgenoot. Deze viel echter direct in de klauwen van het Ferrari koppel Hawthorn en Collins. Deze konden hem in de eerste ronde nog passeren. Op het einde van de eerste ronde had Moss 6 seconden voorsprong op Hawthorn met net achter hem Collins, Brooks, Von Trips, Schell, Behra, Allison en Salvadori. Achteraan gaven 2 F2-wagens op: Naylor omdat de brandstofpomp het niet meer deed en Brabham na een contact met Bonnier. Deze laatste moest in de 2e ronde ook opgeven met een motorprobleem. Von Trips maakte een korte stop. De mecaniciens probeerden een remprobleem op te lossen. Hij kwam terug op de baan achter Salvadori. Moss liet ondertussen iedereen achter. Door zijn rondetijd van 9’09,2” in de derde ronde was zijn voorsprong opgelopen tot 17 seconden op Hawthorn. Maar in de vierde ronde in de Schwalbenschwanz stond de Vanwall coureur te voet. De magneetontsteking deed het niet meer. Dat maakte dat Ferrari plaatsen 1 en 2 in handen had met meer dan 30 seconden voorsprong op Brooks. Dan kwamen Allison, Schell en Salvadori. Behra van zijn kant moest aan het einde van de 4e ronde opgeven. De ophanging van zijn BRM was stuk.

Brooks werd aangemoedigd door pitsignalen om zijn tempo op te drijven.In de 8e ronde reed Brooks vlak achter Hawthorn. Collins reed daar maar net voor. In de 9e ronde passeerde Brooks Hawthorn in de Nordkehre. Hawthorn passeerde hem echter terug op het eerstvolgende rechte stuk omdat zijn Ferrari duidelijk sneller was. Bij het begin van de elfde ronde reden Hawthorn en Brooks zij aan zij bij het ingaan van de Südkehre. De Vanwall nam de tweede plaats over. Hij kon in de Nordkehre ook Collins passeren. Collins liet niet begaan en ging direct in de tegenaanval. Dan kwam de drie wagens aan in de Pflanzgarten. Een rechterbocht, met aan de rand van de baan een rij bomen. Collins verloor de controle over het stuur en vloog van de baan, dit alles onder het oog van zijn teamgenoot Hawthorn. Zijn wagen vloog door de sloot recht de bomen in. Collins werd uit zijn wagen geslingerd en met zware verwondingen aan het hoofd naar het hospitaal afgevoerd. Even later kwam de melding dat hij daar overleden was. Minder dan een ronde later gaf ook Hawthorn op met koppelingsproblemen. Daardoor had Brooks nu meer dan 3 minuten voorsprong op zijn achtervolgers Salvadori en Trintignant.

Schell gaf in de 9e ronde op omdat de remmen op zijn BRM niet meer werkten. Allison moest een pitstop maken om een radiatorlek te laten herstellen door de mecaniciens. Daardoor was Salvadori kunnen oprukken naar plaats twee voor Trintignant en Von Trips, die ook nog steeds te kampen had met weigerende remmen. Tot het einde van de race vielen er geen grote veranderingen meer te noteren. Brooks won zijn 2e WK wedstrijd in 1958. Roy Salvadori werd tweede voor Trintignant. Bruce McLaren werd winnaar van de Formule 2 wedstrijd en vijfde algemeen. Hij kreeg daar echter geen punten voor. De vijfde F1 wagen was Allison, die als 10e over de eindstreep kwam. Hij kreeg echter ook geen punten.

In de stand voor het wereldkampioenschap veranderde er niet veel. Enkel Stirling Moss kon een puntje scoren door het rijden van de snelste ronde. Het duel tussen Moss en Hawthorn ging dus verder. Bij de constructeurs had Ferrari nu 37 punten voor Vanwall met 33 punten en Cooper met 29. Ook daar bleef alles dus mogelijk.