De openingsrace voor het nieuwe seizoen werd gehouden op het circuit van Zandvoort. De inschrijvingen werden beperkt tot 20 deelnemers, maar desondanks waren alle toppers aanwezig. De fabrieksteams van Ferrari (met 3 coureurs), Lotus (2), Cooper (2), Porsche (2) en BRM (2) kregen het gezelschap van de teams van Brabham Racing Organisation (1 Lotus), YDT Laystall Racing Team (2 Lotussen), Ecurie Maasbergen (2 Porsches + 1 Emeryson), Bouwmaker Racing Team (2 Lola’s) en Ecurie Galloise (1 Cooper). De meeste interesse ging uit naar de nieuwe Lotus 25 die Jim Clark mocht besturen. Tijdens de eerste training op vrijdagmorgen, spendeerde het team al de beschikbare tijd aan de afstelling van de wagen. In de namiddag reed Jim Clark echter al een tijd van 1’36,6”. Alleen Graham Hill was sneller met 1’35,6”. Dat was niet verwonderlijk want het team van BRM had op het circuit van Zandvoort de afgelopen weken hun wagens nog uitvoerig getest.

De derde en laatste training vond plaats op zaterdagnamiddag. Tot éénieders verbazing greep John Surtees in zijn nieuwe Lola de macht. Hij reed 1’32,5” en dat was goed voor de pole positie. Graham Hill deed er alles aan om zijn tijd van gisteren te verbeteren. Mede door de regen op het einde van de training slaagde hij hier niet in. Jim Clark kon zijn tijd van vrijdag aanscherpen tot 1’33,2”. Dat was goed voor de derde plaats op de eerste startrij. Jack Brabham was 0,1 seconde trager en stond op de tweede rij met naast hem zijn teamgenoot Bruce McLaren. Ferrari van hun kant lieten het serieus afweten. Phil Hill, de snelste Ferrariman, moest vertrekken van op de vierde rij.

Jim Clark maakte een blitzstart en ging als leider door de Tarzan haarspeld voor Graham Hill. Ook Dan Gurney had een goede start gemaakt en kon aan de buitenzijde John Surtees passeren en zo de derde plaats bemachtigen. Deze volgorde bleef de eerste ronden ongewijzigd. In de derde ronde had het koptrio al een kleine voorsprong opgebouwd op John Surtees. Vlak daarachter reden Innes Ireland, Bruce McLaren, Phil Hill, Ricardo Rodriguez, Trevor Taylor en Jack Brabham. In de volgende ronde spinde Ricardo Rodriguez. Jack Brabham kon hem niet ontwijken en raakte de Ferrari van de Mexicaan. Deze verloor meer dan twee ronden omdat hij vastzat in het zand. Jack Brabham van zijn kant kon nog net de pit bereiken. Daar moest hij echter opgeven omdat zijn Lotus te zwaar beschadigd was aan de voorkant. Een ronde eerder had ook de Nederlander Ben Pon al opgegeven. Hij was net op dezelfde plaats ook van de baan gespind en was vast te komen zitten in het duinzand. In de 9e ronde, toen John Surtees al teruggevallen was naar een achtste plaats, brak plots de voorwielophanging van zijn Lola af. Hij vloog van het circuit, recht het duinzand in. Hij werd gelukkig zelf niet gekwetst. Dit ongeval zorgde er echter wel voor dat Reg Parnell de andere Lola van Roy Salvadori terugtrok uit de race. Op dat moment had Graham Hill de leiding van Jim Clark al overgenomen. Deze laatste had een pitstop moeten maken omdat de koppeling van zijn Lotus niet goed meer werkte. Ook Dan Gurney was uitgevallen. De versnellingspook van zijn Porsche was afgebroken. Bruce McLaren reed nu op de tweede plaats. Tien seconden achter hem volgden Innes Ireland en Phil Hill. Trevor Taylor was 15 seconden later vijfde.

Graham Hill bouwde zijn voorsprong op Bruce McLaren langzaam maar zeker verder ut. Na 20 ronden bedroeg het verschil al 11 seconden. In de 22e ronde gaf de versnellingsbak van Bruce McLaren zijn Cooper de geest. Plots had Graham Hill al 25 seconden voorsprong op zijn naaste achtervolger. Dat was ondertussen Phil Hill geworden die Innes Ireland was gepasseerd. In plaats van het rustiger aan te doen bleef Graham Hill constante rondetijden rijden van net boven de 1’38”. Daardoor reed hij alsmaar verder weg van Phil Hill. Op de vierde positie reed Trevor Taylor. Hij kwam alsmaar korter op Innes Ireland. Die had in zijn UDT-Laystall Lotus alsmaar meer problemen met de remmen. In de 31e ronde nam Trevor Taylor de derde plaats over. Hij begon nu te jagen op de tweede plaats van Phil Hill. Het verschil tussen beiden bedroeg op dat moment 10 seconden. Giancarlo Baghetti en Masten Gregory waren de enige twee die ook nog niet gedubbeld waren, als stond de Amerikaan net op het punt om gedubbeld te worden.

De meeste aandacht van de toeschouwers ging echter uit naar de jacht van Trevor Taylor op Phil Hill. Langzaam maar zeker kwam hij korter op de wereldkampioen. Het duurde echter tot de 62e ronde eer hij er daadwerkelijk ook voorbij geraakte. Net iets eerder blokkeerde de remmen van de Lotus van Innes Ireland. Hij kwam vast te zitten in het zand. Giancarlo Baghetti nam zo de vierde plaats over. Hij had een grote voorsprong op Tony Maggs, Richie Ginther en de 5 wagens die op dat moment nog reden. De voorsprong van Graham Hill bedroeg nu al meer dan 30 seconden. Trevor Taylor deed er alles aan, maar kwam geen seconde dichterbij de BRM. In de 73e ronde moest Taylor dat bijna met een opgave bekopen. Hij stond op het punt om Giancarlo Baghetti te dubbelen toen beide wagens elkaar raakten. Richie Ginther vloog van de baan, maar Taylor kon gelukkig, zonder ernstige schade aan zijn wagen, zijn weg vervolgen. Twee ronden later moest Ricardo Rodriguez zijn zesde plaats nog inleveren. Hij spinde van de baan bij het opkomen van de laatste rechte lijn. Ondertussen had Graham Hill zijn voet van het gaspedaal gehaald. Hij reed de resterende ronden uit aan een rustig tempo. Op de streep had hij 27,2 seconden voorsprong op Trevor Taylor. Phil Hill werd derde. Dat waren de enige 3 coureurs die in dezelfde ronde eindigden.

In de stand voor het wereldkampioenschap was Graham Hill uiteraard de eerste leider met 9 punten. Trevor Taylor had er 6 en Phil Hill 4 punten. Bij de constructeurs had BRM 9 punten voor Lotus/Climax met 6 en Ferrari met 4 punten.