Nadat Mexico vorig jaar een Formule 1 race hield, die gewonnen werd door Jim Clark, kreeg de Mexican Automobil Club dit jaar van de FIA de wereldkampioenschapsstatus voor de wedstrijd. De inschrijvingslijst was bijna identiek aan deze van vorige race. Moisés Solana reed nu voor het team van Centro-Sud met een BRM P57. De Amerikaan Frank Dochnal maakte zijn debuut in de oude 4 cilinder Cooper/Climax. Hij zou echter niet starten omdat hij al snel in de eerste training spinde. Hij beschadigde daarbij onherstelbaar de achterzijde van de wagen. De meeste rijders gebruikten de eerste training om het 5 km lange circuit te leren kennen. Ook moesten ze de afstellingen van het brandstofmengsel aanpassen omdat het circuit op grote hoogte lag. Op het einde van de namiddag was de enige die onder de twee minuten bleef Jim Clark. Met 1’58,8” was hij bijna 2 volle seconden sneller dan John Surtees en Graham Hill.

De volgende dag regende het echter. Ondanks het feit dat het tijdens het verloop van de training stopte met regenen, bleef de baan toch nat. Onder deze omstandigheden was Jack Brabham de snelste met een tijd van 2’03,6”. Dat was zelfs sneller dan de tijd die hij wist te realiseren onder volkomen droge condities. Daarmee was hij trouwens de enige die zijn tijd van de eerste training kon verbeteren. Jim Clark vertrok dus vanaf de pole positie met naast zich de Ferrari van John Surtees en de BRM van Graham Hill.

Jim Clark nam een goede start. Hij nam de leiding voor John Surtees en Dan Gurney. Graham Hill viel bij de start een aantal plaatsen terug doordat zijn wagen uit versnelling sprong. Na 1 ronde was de stand als volgt: Jim Clark, John Surtees, Dan Gurney, Bruce McLaren, Richie Ginther en Jack Brabham. Jim Clark reed al afgescheiden aan de leiding terwijl Dan Gurney probeerde om John Surtees te passeren. In de 2e ronde zou hij hier trouwens in slagen. Achter hen passeerde Richie Ginther Bruce McLaren. In de 3e ronde ging ook Jack Brabham voorbij Bruce McLaren. Nog twee ronden later ging hij ook voorbij Richie Ginther waardoor hij al op de vierde plaats reed. Verder naar achter in het veld ging alle aandacht naar de thuisrijder Ricardo Rodriguez. Hij rukte vrij snel op naar de 9e plaats net achter Graham Hill en Lorenzo Bandini en dat ondanks zijn slechte startpostitie.

Na 10 ronden had Jim Clark al 8 seconden voorsprong op Dan Gurney. Op even grote afstand volgde John Surtees. Achter de Ferrari reden Jack Brabham, Richie Ginther en Bruce McLaren erg kort bij elkaar. John Surtees was helemaal niet tevreden over het rijgedrag van de Ferrari. In de 15e ronde kon hij niet verhinderen dat Jack Brabham hem passeerde. Vier ronden later reed hij de pit in om zijn banden wat af te laten. Dit was erg snel gebeurd maar toen weigerde zijn motor te starten. Nadat hij was aangeduwd door zijn mecaniciens werd hij prompt gediskwalificeerd. In dezelfde ronde gaf ook Trevor Taylor op. Zijn kopman had de race echter volledig onder controle. Halfweg bedroeg zijn voorsprong al 48 seconden op Dan Gurney. Maar de Brabham kreeg eens te meer problemen met de brandstoftoevoer. Daardoor kon zijn teamgenoot Jack Brabham hem inhalen en in de 34e ronde zelfs passeren. Richie Ginther reed op de vierde plaats terwijl Bruce McLaren in de 30e ronde al de 9e opgever in deze race werd. Daardoor reed Graham Hill nu op een vijfde plaats. En dat ondanks het feit dat hij de hele race al de versnellingspook moest vasthouden om te voorkomen dat de wagen uit zijn versnelling sprong. Hij reed zelfs weg van Lorenzo Bandini, maar deze kreeg af te rekenen met een onwillige motor. In de 36e ronde moest de Ferrari coureur opgeven. Ook Ricardo Rodriguez moest 10 ronden later de strijd staken.Hij was door zijn ophanging van zijn Lotus gezakt. De andere Mexicaan, Moisés Solana, reed nu plotseling op de zesde plaats. Lang kon hij daar echter niet van genieten want Jo Bonnier kwam na een vroege pitstop, snel korter. In de 42e ronde ging de Zweed naar de zesde plaats. Ongeveer gelijktijdig ging Richie Ginther en Graham Hill voorbij de alsmaar trager rijdende Dan Gurney.

Jim Clark reed de resterende ronden vrij rustig uit. Eens te meer won hij een Grand Prix in 1963. In de 57e ronde moest Moisés Solana nog opgeven met een opgeblazen motor en in de 59e ronde nam Jo Bonnier de 5e plaats nog over van Dan Gurney. Tweede werd dus Jack Brabham voor Richie Ginther, Graham Hill, Jo Bonnier en uiteindelijk toch nog Dan Gurney.

In de stand voor het wereldkampioenschap had Jim Clark nu 54 punten voor Richie Ginther met 29,Graham Hill met 25 en John Surtees met 22. Bij de constructeurs had Lotus/Climax nu 54 punten voor BRM met 36, Ferrari 24 net evenveel als Brabham/Climax.