GRAND PRIX VAN ZUID-AFRIKA 1963

Xth South African Grand Prix 

SAFRO

VERSLAG VAN DE RACE

n° 9 - Dan Gurney - BrabhamBT7

De 10e Grand Prix van Zuid-Afrika had maar weinig te betkenen dit seizoen. Vorig seizoen werd tijdens de laatste race alles beslist, maar dat was dit seizoen wel anders. Jim Clark was al lang de nieuwe wereldkampioen en bij de constructeurs ging de kroon deze keer naar het team van Lotus/Climax. Desondanks kwamen er 21 coureurs aan de inschrijvingstafel langs. Daaronder de teams van Lotus, Ferrari, BRM, Brabham en Cooper. Ook het team van Rob Walker en Maasbergen waren aanwezig. Voor de rest werd het veld vooral aangevuld met plaatselijke rijders.

De trainingen begonnen op 2e kerstdag. Op deze eerste dag was John Surtees de snelste met een tijd van 1’29,8”. Op vrijdagmorgen reed Jim Clark al 1’28,9” terwijl John Surtees zijn tijd niet kon verbeteren. Ook het team van Brabham deed het goed. Jack Brabham reed 1’29,0” en dat was 0,1 seconde sneller dan zijn teamgenoot Dan Gurney. Tijdens de laatste training, in de namiddag, was het echter heel warm en stond er bovendien een felle wind waardoor de tijden niet meer voor verbetering vatbaar waren. Toch wisten enkele rijders die nog geen deftige chrono hadden neergezet hun tijd te verbeteren. Zo reden Graham Hill en Richie Ginther toch een tijd die goed was voor een plaats op de derde rij. Tijdens deze laatste training knalde Paddy Driver, na een stuurbreuk, tegen de omheining. Hijzelf raakte daarbij niet gewond, maar zijn team slaagde er niet in om zijn wagen op tijd voor de race te herstellen.

Ondanks een sterke wind die recht van uit de zee over het circuit blies was het toch erg warm op zondag. Om 15.00 uur namen de coureurs hun plaats op de grid in. Jack Brabham nam de beste start, maar kon de leiding niet lang vasthouden. Na één ronde reed Jim Clark al op kop voor John Surtees, Jack Brabham, Trevor Taylor, Dan Gurney, Lorenzo Bandini, Richie Ginther, Bruce McLaren, Graham Hill en de rest van het veld. In de 2e ronde werd Trevor Taylor gepasseerd door Dan Gurney. Het Brabham duo maakte nu jacht op de Ferrari van John Surtees. Ze bleven de Ferrari bestoken en in de 6e ronde gingen ze er beiden voorbij. Op dat moment had Jim Clark echter al een voorsprong van 7 seconden bij elkaar gereden. Een ronde later had Dan Gurney de jacht overgenomen van Jack Brabham, die te kampen kreeg met een vermogensverlies op zijn wagen. Verder naar achteren was Trevor Taylor gespind doordat hij net voor de Esses geen lagere versnelling kon inschakelen. Hij kon echter zijn race verder zetten, al was hij wel teruggezakt van de vijfde naar de tiende plaats. Bruce McLaren, Graham Hill, Richie Ginther, Lorenzo Bandini en Tony Maggs hadden van deze slipper gebruik gemaakt om een plaatje op te schuiven. Binnen enkele ronden ging Trevor Taylor echter opnieuw voorbij Tony Maggs en Lorenzo Bandini die vooral oog voor mekaar hadden.

Na 15 ronden was de voorsprong van Jim Clark al opgelopen tot 12 seconden. Dan Gurney reed nog steeds op een tweede plaats maar Jack Brabham verloor langzaam maar zeker meer terrein. Hij werd dan ook gepasseerd door John Surtees en Richie Ginther. In de 23e ronde gingen ook Bruce McLaren en Trevor Taylor hem voorbij. Tot halfweg vielen er geen positiewissels meer te noteren. Jim Clark reed alsmaar verder weg van de tegenstand en had nu al 20 seconden voorsprong. Dan Gurney had op zijn beurt 30 seconden voorsprong op John Surtees die net voor Graham Hill reed. In de 44e ronde blies John Surtees echter zijn Ferrari krachtbron op. Hij kon nog net de pit bereiken om daar uit de race te stappen. Bijna gelijktijdig staakte ook Richie Ginther de race. Toen ook Trevor Taylor een pitstop maakte, was de stand: Jim Clark, Dan Gurney, Graham Hill, Bruce McLaren, Jack Brabham en Lorenzo Bandini.

Links: Jim Clark

Iedereen reed nu verspreid over de omloop. Geen enkel duel viel er te bespeuren. Het enige dat nog gebeurde, was een spin van Jack Brabham in de Esses. Hij beschadigde daarbij de brandstoftank en moest opgeven. Eens te meer won Jim Clark, na een ware demonstratie, de race. Hij toonde ook aan dat de Lotus 25 superieur was ten opzichte van alle andere wagens. Daarmee had Jim Clark niet minder dan 7 van de 10 wedstrijden dit seizoen op zijn naam geschreven.

De volledige eindstand van het kampioenschap kan je HIER vinden.

© F1-Geschiedenis
Oorspronkelijk idee, ontwerp en webmaster: Jos Van Aken (2004-2007)

Nedstat Basic - Free web site statistics