18 coureurs passeerden de inschrijvingstafel voor de Grand Prix van België. Deze waren verdeeld over de teams van Lotus, McLaren, Matra, BRM, Cooper, Brabham, Honda en Ferrari. Van privé-zijde waren de volgende teams ingeschreven: Rob Walker (Lotus 49), Matra International (Matra MS10), Reg Parnell (BRM P126) en het team van Jo Bonnier (McLaren M5A).

Toen de trainingen begonnen op vrijdagavond, was één van de belangrijkste dingen waar de teams aandacht aan schonken, de aërodynamische hulpmiddelen. De meeste teams hadden aandachtig gekeken naar het ontwerp van de Lotus 49B. Uiteraard zat de schrik er bij sommige teams wel in om op dit ultra snelle circuit in de Ardennen in de lucht gekatapulteerd te worden. Het vermogen werd immers hoe langer hoe groter en daarmee gepaard gaande, werden de topsnelheden ook alsmaar hoger. Het team van Brabham was één van de meest actieve teams wat betreft het uittesten van verschillende hulpmiddelen. Ze probeerden vleugels uit zoals op de Lotus 49B en testen ook met een kleine vast opgestelde vleugel, boven hun versnellingbak. Ook bij McLaren waren er vooraan 2 spoilers op hun neus aanwezig plus eentje ingebouwd op hun motordeksel. Bij Ferrari was er één hoge vleugel boven de versnellingsbak gemonteerd.

De rondetijden waren over het algemeen gezien langzamer dan verwacht, vooral omdat de racecondities nagenoeg ideaal waren. De enige coureur die er in slaagde om een ronde af te leggen onder de 3’30” was, in zijn gevleugelde Ferrari, Chris Amon. Jackie Stewart zette een knappe prestatie neer in de Matra-Ford. Zeker als je bedenkt dat zijn pols nog steeds ondersteund werd door een plastic verband. De Schot reed een tijd van 3’32,3” en werd op exact 2 seconden gevolgd door Jacky Ickx. Ondertussen was er bij het team van Lotus niet veel activiteit te bespeuren. Hun tweede Lotus 49B was nog niet op het circuit gearriveerd en hun enige beschikbare wagen had te kampen met problemen aan de versnellingsbak. De meeste tijd stond de wagen dan ook in de pit voor herstellingswerken. De beste tijd die Graham Hill in deze eerste training reed, was 4’06,1”. Maar het team van Brabham was er nog slechter aan toe. De motor van Jack Brabham was onherstelbaar beschadigd, dus moesten ze naar ‘huis’ om een andere motor te gaan halen. Op de nieuwe wagen van Jochen Rindt werden dan weer heel wat kinderziektes gevonden.

Op zaterdag konden de teams niet of nauwelijks trainen omdat het de ganse dag hevig regende. Toch gingen er 11 wagens op de baan, maar dat was dan eerder om het verplichte aantal minimumronden van vijf stuks te rijden, dan om een snelle tijd neer te zetten. De snelste man in deze natte omstandigheden was trouwens John Surtees die in zijn Honda 4’23,6” reed.

Omdat het op zaterdag onmogelijk was geweest om te racen hadden de organisatoren beslist dat als het zou regenen op het normale startuur op zondag, de race zou uitgesteld worden met maximum één uur. Als het na een uur nog zou regenen, dan zouden de wagens vertrekken met een onderling verschil van 10 seconden. Die tijdsverschillen zouden dan op het einde van de race herverrekend worden. Gelukkig regende het op zondag niet, al was het wel zwaar bewolkt. Om 15.30 uur werd de start gegeven en direct namen de twee Ferrari’s, van Chris Amon en Jacky Ickx, de leiding in handen. Jackie Stewart, die bij de start wat aarzelde, was voor de brug van ‘Eau Rouge’ al gepasseerd door John Surtees en Denny Hulme. John Surtees had onmiddellijk na de start de derde positie ingenomen. Op het einde van de eerste ronde, bij het aanremmen voor ‘La Source’ nam hij de tweede plaats over. De stand na één ronde: Chris Amon, John Surtees, Jacky Ickx, Denny Hulme, Jackie Stewart, Pedro Rodriguez, Piers Courage, Jo Siffert, Jochen Rindt en op de tiende plaats Graham Hill. Voor Jo Bonnier zat de race er al op. In zijn eerste race met de McLaren M5A (de vorige keer was hij met deze wagen niet gekwalificeerd) was zijn wiel losgekomen in de eerste ronde. In de 2e ronde nam John Surtees in zijn Honda de leiding over.

Na 5 ronden reden John Surtees en Chris Amon nog steeds in elkaars buurt. Jacky Ickx had het duo moeten laten rijden doordat hij enkele probleempjes had met de motor. Voor het einde van die vijfde ronde werd hij trouwens gepasseerd door Denny Hulme en Jackie Stewart. Jo Siffert had al een achterstand van 18 seconden op de Belg. Siffert was ondertussen voorbij de twee coureurs die met BRM reden, gegaan. Deze stonden nu onder druk van Bruce McLaren. Ondertussen had Jochen Rindt een pitstop gemaakt en verloor Graham Hill verder terrein door een probleem met de transmissie. In de 6e ronde stopte hij definitief met een gebroken aandrijfas. Op het einde van dezelfde ronde moesten ook Richard Attwood en Jack Brabham de strijd staken. Korte tijd later kregen ze het gezelschap van Jochen Rindt. Er gebeurde heel wat tijdens deze race in de Ardennen. Zo was Brian Redman, nadat de ophanging op zijn Cooper afbrak, gecrasht op een aantal geparkeerde wagens. Hij mocht zich gelukkig achten dat hij er met een gebroken arm en wat lichte brandwonden afkwam. Zijn wagen had immers direct na de crash vuur gevat. Het was trouwens dankzij het heldhaftige optreden van de marshalls, die de Amerikaan vliegensvlug uit zijn brandende auto konden bevrijden, dat hij het ongeval nog kon navertellen. Ondertussen reden de leiders al in hun 8e ronde. Dan kreeg de Ferrari van Amon plots een steen door zijn radiator gekatapulteerd. Helaas zat zijn race er meteen op. Daardoor had John Surtees nu plots een voorsprong van 15 seconden, maar drie ronden later was ook zijn sprookje uit. De ophanging had het op zijn Honda RA301 begeven. Het duel om de leiding van de race ging nu tussen Denny Hulme en Jackie Stewart. Bruce McLaren was ondertussen opgerukt naar de derde plaats. Jo Siffert was inmiddels teruggevallen naar de 7e plaats. Na hem volgden nog Jackie Oliver, Lucien Bianchi en Jean Pierre Beltoise. Al de rest had op dat moment de race al verlaten.

In de 18e ronde eindigde het duel om de leiding tussen Denny Hulme en Jackie Stewart toen de aandrijfas op de McLaren van Denny Hulme het begaf. Jackie Stewart kon het vanaf dat moment een beetje rustiger aan doen. Hij had immers bijna 30 seconden voorsprong op Bruce McLaren. Deze was in gevecht met Pedro Rodriguez en Piers Courage voor de tweede plaats. Jacky Ickx volgde op kleine achterstand op de vijfde plaats. In de 22e ronde moest Piers Courage de strijd echter staken met een motorprobleem en in de 26e ronde velde hetzelfde euvel Jo Siffert. Bij het ingaan van de laatste ronde bleef Jackie Stewart plots lang weg. Toen hij eindelijk rond ‘La Source’ verscheen, bolde hij de pit in zonder benzine. Bruce McLaren en Pedro Rodriguez begonnen aan hun laatste ronde met een onderling verschil van amper enkele seconden. Ook Jacky Ickx, een halve minuut later, ging voorbij een radeloze Jacky Stewart. In de Matra box slaagde men er niet in om de motor van de Schot terug aan de praat te krijgen. Uiteindelijk lukte het toch, maar werd zijn ronde geannuleerd omdat hij er langer dan tweemaal over gedaan had dan de snelste raceronde was. Ondertussen was Bruce McLaren als winnaar over de streep gekomen. 12 seconden later eindigde Pedro Rodriguez tweede. Thuisrijder Jacky Ickx werd knap derde, zeker als je beseft dat de Belg een ganse race problemen had met zijn motor. Jackie Stewart werd uiteindelijk nog als vierde geklasseerd. Jackie Oliver, die ook nog een extra tankstop had moeten maken, viel in de laatste ronde nog stil op het circuit. Hij werd toch vijfde omdat hij voldoende voorsprong had op Lucien Bianchi en Jean Pierre Beltoise.

In de stand voor het wereldkampioenschap bleef Graham Hill op 24 punten staan. Denny Hulme had er nu 10 voor Jim Clark en Bruce McLaren met 9. Bij de constructeurs had Lotus/Ford nog steeds een ruime voorsprong. Met 27 punten hadden ze er 12 meer dan McLaren/Ford. Derde stond BRM met 12 punten voor Cooper/BRM met 9 punten.