GRAND PRIX VAN ARGENTINIË 1974

XIo Gran Premio de la Republica Argentina

VERSLAG VAN DE RACE

In West-Europa haalde de eerste Grand Prix van het seizoen ’74 alleen de krantenkolommen dankzij het feit, dat deze race überhaupt en bovendien nog op de eerder overeengekomen datum plaats vond. Er was een energiecrisis.

Overal was er een verbod op auto- en motorsportactiviteiten.

De autosport leek een donkere tijd door te gaan maken. Een geluk bij een ongeluk was het dat Argentinië onafhankelijk is van de aardolievoorziening.

Op de rijdersmarkt was het nog nooit zo turbulent toegegaan als eind ’73, begin ’74.

In eerste instantie ging de aandacht uit naar Tyrrell.

Jackie Stewart had de F1 verlaten.

Jody Scheckter en Patrick Depailler namen het roer over.

Colin Chapman vertrouwde weer op Ronnie Peterson en voor dat jaar ook op Jacky Ickx.

Maar Ickx was weer op het verkeerde moment overgestapt. Het verhaal van zijn leven…

De Amerikaanse sigarettengigant, Marlboro, had BRM zijn congé gegeven en had een meer dan begrijpelijke partnerruil gepleegd naar McLaren. Ook beide BRM rijders, Niki Lauda en Clay Regazzoni vertrokken bij het team. Bij Ferrari sloten ze een goed contract.

Carlos Reutemann was een van de weinigen, die zijn merk trouw bleef (Brabham).

De schatrijke Lord Alexander Hesketh liet evenals in ’73 James Hunt voor zich rijden.

Voor de eerste races werd een March ingezet, daarna de Hesketh 308.

Nog steeds in een hagelwitte wagen, met rood en blauwe strepen.

Geen sponsors voor de Lord.

De Firestone klanten hadden pech in de training. De nieuwe banden waren nog niet vrijgegeven door de douane.

De Race:

Bijna had Carlos Reutemann zijn nationale Grand Prix gewonnen. Voor de ogen van de Argentijnse president, Kolonel Juan Domingo Perón, zijn president (die hem niet veel later met een soort lijfrente zou belonen), had hij vanaf de derde tot in de laatste de leiding.

Enkele kilometers voor de finish bleef hij echter met een gebroken klep en zonder benzine steken. Het zou zijn eerste Grand Prix zege zijn geweest.

Rikky von Opel, als laatste gekwalificeerd, ging niet van start met zijn Ensign MN 02.

Poleman Ronnie Peterson (Lotus 72 D/8) kwam in de opwarmronde niet op toeren; gevolg van een defect in de elektrische installatie, dat voor de start niet meer verholpen kon worden.

Toch was het Peterson, die voor Hunt, Regazzoni en Revson op de eerste bocht af vloog. En daar was het meteen al raak. Regazzoni, die bij de start wat te traag was geweest, liepen elkaar voor de voeten en nog voor beiden er erg in hadden, was de eerste crash van 1974 een feit. Beide wagens spinden, trokken Jarier mee en vormde zo een onneembare hindernisvoor nog drie andere coureurs: Merzario, Watson en Scheckter.

Alle rijders konden echter met wat achterstand hun weg vervolgen.

Peterson viel met een defecte koppeling terug.

Reutemann had inmiddels de leiding genomen.

Maar ook Hailwood stond op het punt Fittipaldi te passeren, die door een losse bougiekabel aan snelheid verloren had. De Braziliaan maakte in de vierde ronde een pitstop en keerde als 19^e in de strijd terug.

De Zweed kon de ontketende Reutemann niet houden. Terwijl de Argentijn er met speels gemak tussenuit kneep, raakte Peterson verstrikt in de netten van zijn achtervolgers. Na de tiende ronde viel hij snel terug. Maar Ickx, Lauda, Hailwood en Pace zaten op het vinkentouw. Mass en Hunt waren inmiddels met motorproblemen uit de race.

Reutemann bouwde zijn voorsprong, met de Brabham BT 44, gestadig uit.