|
|
||||
|
GRAND PRIX VAN DUITSLAND 2008 Grosser Preis Santander von Deutschland 2008
|
||||
|
GESCHIEDENIS VAN HOCKENHEIM |
||||
|
Het circuit van Hockenheim werd gebouwd in 1939 door Mercedes-Benz. De bedoeling was om er een testcircuit van te maken waar hun racewagens de hoge snelheden konden testen met het oog op de Grand Prix van Tripoli. Het resultaat was een lang circuit dat in de vorm van een lus door de bossen kort bij de Rijn liep. Het had een lengte van 7,7 km en bestond eigenlijk uit twee lange rechte stukken verbonden door één bocht aan iedere zijde van de rechte stukken. Het westelijke gedeelte van het circuit kwam dicht bij het stadje Hockenheim, het circuit liep zelfs rond het stadscentrum. De verdere uitbouw van het circuit werd gestopt door de Tweede Wereldoorlog. Na de oorlog was de Nürburgring ‘the place to be’ als het op racen aankwam in Duitsland. Op het circuit van Hockenheim werden alleen enkele kleinere wedstrijden gereden. Op het einde van de jaren ’50 kende Duitsland een enorme economische groei. Dat resulteerde in vele nieuwe plannen en in de aanleg van veel nieuwe banen. Eén van die plannen bestond erin om een autostrade aan te leggen die het circuit dwars door midden zou snijden. Het circuit, dat eigendom was van de stad, kreeg van de regering een compensatie voor het geleden verlies. Met dat geld trokken de Duitsers John Hugenholz aan om het ‘nieuwe’ en vooral moderne Hockenheim te ontwerpen. De lengte bedroeg nu 6,7 km, inclusief het stadion gedeelte waarrond enorme tribunes werden gebouwd. In 1966 begon het racen er terug, maar het duurde tot april 1968 eer Hockenheim opnieuw in de schijnwerpers kwam te staan. Helaas, zoals zo vaak in die tijd, om de verkeerde redenen. Jim Clark werd slachtoffer van een ongeval waarvan de reden tot op heden onverklaard is gebleven. Hij vond helaas de dood tijdens deze Formule 2 wedstrijd. In 1970 streek de Formule 1 er een eerste keer neer omat de oude Nürburgring niet veilig genoeg meer was. Jochen Rindt won de race. De Nürburgring had echter een opknapbeurt gekregen en het jaar erna verhuisde de Formule 1 terug naar de ‘Nordschleife’. Op het circuit van Hockenheim werden alleen enkele nationale wedstrijden en Formule 2 wedstrijden gereden.
In 1976 had Niki Lauda een ernstig ongeval op de Nürburgring, en dat betekende meteen het einde van dit roemrijke circuit. Hockenheim was het enige deftige alternatief in Duitsland zodat de Grand Prix van Duitsland verhuisde naar dit circuit. Niki Lauda won de race in 1977, terwijl Mario Andretti de race domineerde in zijn Lotus in 1978. In 1979 won Alan Jones. In 1980 was er dan weer slecht nieuws want Patrick Depailler verongelukte tijdens testritten op het circuit. Als direct gevolg van dit ongeval werd er in de Ostkurve een chicane gebouwd. In 1982 had Didier Pironi er een ernstig ongeval toen hij in de regen zijn voorganger niet opmerkte en er letterlijk overvloog. Hij hield er ernstige verwondingen aan de benen aan over. Het zou zijn laatste optreden in een Formule 1 wagen zijn. Patrick Tambay, zijn teamcollega dat seizoen, kon de pijn wat verzachten door de race te winnen. Vele bekende namen wisten hier hun naam op de erelijst te zetten. Onder hen René Arnoux (’83), Alain Prost (’84 – ’93), Michele Alboreto (’85), Nelson Piquet (’86 – ’87) Ayrton Senna (’88 - ’89 - ’90), Nigel Mansell (’91 – ’92) en Gerhard Berger (’94 – ’97)
De ster in opkomst van de Duitsers, Michael Schumacher, zorgde voor een ware metamorfose in Hockenheim. De race werd één groot feest, zeker wanneer Schumacher in ’95 de race won. Het circuit kwam echter meer en meer in de problemen, omdat de capaciteit voor de toeschouwers te beperkt was en het onderhoud van de lange baan erg duur was. In 2000 waren er dan ook al plannen om het circuit drastisch in te korten. Ondanks de tegenkanting van de ‘groen’ jongens werd het circuit toch verbouwd. De verbouwing veranderde de karakteristieken van het circuit volledig. Maar, het was een succes, want zowel de rijders als de toeschouwers vonden de verbouwing een succes! In 2002 werd Michael Schumacher de eerste winnaar op de ‘nieuwe’ Hockenheim. Juan Pablo Montoya werd de winnaar in 2003, maar in 2004 stond het Duitse wonderkind Michael Schumacher terug op het hoogste schavotje. In 2005 bleek de overwinning naar de McLaren/Mercedes van Raïkkönen te gaan. Helaas gooide een hydraulisch lek roet in het eten en won Alonso in een Renault de wedstrijd. Nog te vermelden was dat Montoya tweede eindigde nadat hij op de laatste (20e) plaats was moeten starten. In 2006 won Michael Schumacher de wedstrijd en vermits zijn grootste concurrent voor de wereldtitel, Fernando Alonso, slechts vijfde eindigde, kwam een eventuele achtste wereldtitel toch weer in zicht. |
© F1-Geschiedenis
Oorspronkelijk idee, ontwerp en webmaster: Jos Van Aken