Geschiedenis Watkins Glen

Watkins Glen, of kortweg ‘De Glen’ zoals het circuit gekend is in de autoracerij, is een deel van de racing folklore geworden. Niet alleen in Amerika, maar over de hele wereld.

De ‘Glen’ van vandaag is eigenlijk het derde circuit dat die naam draagt. Het eerste werd aangelegd in 1948, en maakte gebruik van gewone publieke wegen. Het idee om een circuit te maken kwam van Cameron Argetsinger. Hij probeerde mensen te overtuigen dat een racecircuit toeristen zou lokken naar de buurt. Hij begon zelfs een petitie om een races te mogen organiseren. Die eerste race, die gewonen werd door Grisworld in een Alfa Romeo, had plaats op een 10 km lang circuit. De racewagens moesten zelfs spoorwegovergangen passeren, en het circuit liep door het centrum van de stad. Tot 1951 werd deze wedstrijd een jaarlijkse traditie. Dat jaar verongelukte Sam Collier in zijn Ferrari. In 1952 ging Fred Waker van de baan. Hij kwam in het publiek terecht en een 12-jarig kind kwam hierbij om het leven net als 12 andere toeschouwers. De wedstrijd werd gestopt en er mocht niet meer op deze lay-out worden geracet. Er waren plannen voor een permanent circuit te bouwen maar tot de tijd dat het af was werden er wedstrijd georganiseerd op een 7,4 km lang circuit. Het ging ook over gewone banen, maar werd enkel gebruikt van 1953 tot 1955. De lay-out van dit circuit zegt genoeg over de wedstrijden die er toen gehouden werden. Het baan was eigenlijk gewoon een vierkant.

De  lay-out van het nieuwe circuit werd uitgetekend door Bill Milliken. Hij kreeg daarbij de hulp van de universiteit van Cornell. Het resultaat was een prachtig circuit met een lengte van 3,7 km. Het circuit baande zich een weg rond de toppen van de beboste heuvel aldaar. In 1956 was de baan klaar voor wedstrijden. In de herfst van 1961 was de Formule 1 er een eerste keer te gast. Ferrari, dat het kampioenschap voor constructeurs en coureurs (met de Amerikaan Phil Hill) al had gewonnen stuurde zijn kat naar deze wedstrijd. Innes Ireland starte als achtste maar won zijn enige F1-race in een Lotus. Er kwam wel wat geluk bij kijken want zowel Jack Brabam als Stirling Moss, die voor hem reden, vielen uit met mechanische problemen. Tweede werd Dan Gunrey in een Porsche.

In 1962 won Lotus terug, ditmaal met Jim Clark aan het stuur van de wagen. In 1963 – 1964 en 1965 kon niemand ook maar tippen aan Graham Hill en hij won de drie wedstrijden op rij in zijn BRM. Daarna was het weer tweemaal de beurt aan Jim Clark om Lotus de overwinning te geven. De Britse rijders waren blijkbaar goed op dit circuit want ze wonen zeven keer op rij.

Door de alsmaar sneller worden wagens was het circuit echter ook onveiliger geworden. Nadat Graham Hill er ernstige verwondingen opliep tijdens een zware crash, werd het circuit serieus onder handen genomen. De meeste rijders waren erg tevreden over de aanpassingen en vonden het zelfs beter dan het originele circuit. Een nieuwe asfaltlaag, een bredere baan, de pits verplaatst en een extra stuk maakte dat de baan nu 5,4 km lang was. Er waren nu ook vier bochten meer per ronde. In 1971 werd er voor het eerst op de nieuwe lay-out een F1-wedstrijd gehouden. De overwinning ging naar het opkomende talent van Tyrrell, François Cevert. Helaas overleed hij twee jaar later tijdens de trainingen voor deze wedstrijd. Jackie Stewart, zijn teamgenoot trok zich terug voor de race. Het zou zijn 100 GP zijn geweest. Later kondige hij met onmiddellijke ingang zijn afscheid aan aan de sport. In 1974 werd er een extra chicane aangebracht maar ook tijdens deze wedstrijd gebeurde er weer een dodelijk ongeval. Helmut Koinigg was deze maal het slachtoffer.

Op het einde van de jaren ’70 ging het snel bergafwaarts met de populariteit van de ‘Glen’. In 1978 was de Fransman Jarier op weg naar de zege en misschien een grootste carrière, toen plotseling zijn motor van zijn Lotus het begaf. Carlos Reutemann won de race in extremis voor Ferrari. Jarier, die net ingevallen was voor de overleden Peterson, kon later niet meer overtuigen. Een jaar later won Gilles Villeneuve voor Ferrari de race. Het F1-circus was echter moe van de dronken racefans en wou zich niet vereenzelvigen met dit beeld. Ze verlieten Watkins Glen en keerden er tot op heden niet meer terug.

Het CART kampioenschap bleef ook in 1980 nog rijden, maar stopte er dan ook mee.

Midden van de jaren ’80 werd het circuit gekocht door de International Speedway Corporation. In 1986 kwam het NASCAR kampioenschap rijden op Watkins Glen.  De Budweiser en de Glen werden belangrijke evenementen met duizenden stock car fans op de tribunes. De laatste tijd wordt het volledige circuit nog amper gebruikt, maar dat belet niet dat de fans nog steeds massaal utrukken voor racewedstrijden aldaar. Dat het gelegen is in het prachtige Finger Lake brengt met zich mee dat er zeker in de zomer enorm veel toeristen op af komen. En daarmee voldoet het circuit aan de verwachtingen die Argetsinger had in 1947.

In 2005 probeert het circuit terug een plaats op de Internatioanle kalender te verkrijgen. Voor het eerst in een lange periode zijn de éénzitters er terug te gast. De Cart serie zal er dit jaar opnieuw een race organiseren.

Wil je het laatste nieuws weten van het circuit kan je altijd surfen naar:

http://www.theglen.com hetwelk de officiële site is van het circuit.

TOTAAL AANTAL GRANDS PRIX EERSTE GRAND PRIX LAATSTE GRAND PRIX
20 08/10/1961 05/10/1980

LAY-OUT VAN HET CIRCUIT VAN 1971 TOT 1980

WELKE RACES WERDEN HIER VERREDEN?

DATUM GP LENGTE 1 RONDE AANTAL RONDEN TOTALE AFSTAND OVERWINNING
05/10/1980 5.435 meter 59 320,665 km Alan Jones
07/10/1979 5.435 meter 59 320,665 km Gilles Villeneuve
01/10/1978 5.435 meter 59 320,665 km Carlos Reutemann
02/10/1977 5.435 meter 59 320,665 km James Hunt
10/10/1976 5.435 meter 59 320,665 km James Hunt
05/10/1975 5.435 meter 59 320,665 km Niki Lauda
06/10/1974 5.435 meter 59 320,665 km Carlos Reutemann
07/10/1973 5.435 meter 59 320,665 km Ronnie Peterson
08/10/1972 5.435 meter 59 320,665 km Jackie Stewart
03/10/1971 5.435 meter 59 320,665 km Francois Cevert

LAY-OUT VAN HET CIRCUIT VAN 1961 TOT 1970

WELKE RACES WERDEN HIER VERREDEN?

DATUM GP LENGTE 1 RONDE AANTAL RONDEN TOTALE AFSTAND OVERWINNING
04/10/1970 3.701,5 meter 108 399,761 km Emerson Fittipaldi
05/10/1969 3.701,5 meter 108 399,761 km Jochen Rindt
06/10/1968 3.701,5 meter 108 399,761 km Jackie Stewart
01/10/1967 3.701,5 meter 108 399,761 km Jim Clark
02/10/1966 3.701,5 meter 108 399,761 km Jim Clark
03/10/1965 3.701,5 meter 110 407,164 km Graham Hill
04/10/1964 3.701,5 meter 110 407,164 km Graham Hill
06/10/1963 3.701,5 meter 110 407,164 km Graham Hill
07/10/1962 3.701,5 meter 100 370,149 km Jim Clark
08/10/1961 3.701,5 meter 100 370,149 km Innes Ireland